عمل مىكردند .
تا آن كه جمعى از اعراب آمدند نزد رسول خدا صلَّى الله عليه وآله وسلَّم وگفتند كه اى رسول خدا سرما سخت است وجامهاى ما كم است پس اگر جامها را به زنان حايض مىدهيم ساير اهل بيت ما هلاك مىشوند از سرما و اگر براى خود نگاه مىداريم زنان حايض هلاك مىشوند .
پس گفت رسول خدا صلَّى الله عليه وآله وسلَّم كه خداى تعالى امر كرده است شما را به اجتناب از مجامعت زنان در حال حيض وامر نكرده است شما را به اخراج ايشان از خانه هاى خود به طريقى كه بعضى كافران مىكنند .
و بعضى گفته اند كه نصارى اجتناب نمىگردند از مجامعت زنان در حال حيض اصلا باك نمىداشتند از حيض ويهود اجتناب نموده اند از ملاقات ومشاركت با ايشان مطلقا .
پس امر فرمود خداى تعالى پيغمبر ما را به حد وسط ميان افراط يهود وتفريط نصارى وبرين قياس ساير اوامر ونواهى شريعت مصطفويه واقع است بر حد اعتدال ميان افراط وتفريط ولهذا موصوف شده است اين شريعت به أعدل الاديان .
بدان كه قول ( ويَسْئَلُونَكَ عَنِ الْمَحِيضِ ) جمله ء خبريه است و قل جمله ء انشائيه و ترك عطف به جهت كمال انقطاع است ميان ايشان واذى بمعنى ايذا وحذر است وآنجا مراد چيزيست كه موجب ايذاء وحذر شود و آن نجاست حيض است .
وقول او ( فَاعْتَزِلُوا النِّساءَ فِي الْمَحِيضِ ) تفريع است بر قول او هو أذى واعتزلوا در لغت بمعنى كناره گرفتن است وقرب بمعنى نزديك شدن .
ومراد از اعتزال مأمور به وقرب منهى عنه در اين آيت اجتناب از جماع زنانست در حال حيض و نزديكى نمودنست به ايشان به جماع چنان كه معنى عرفى قرب و
تفسير شاهي ( توضيح آيات الأحكام ) ( فارسي ) — صفحة 71
مساهمون: أبي الفتح الجرجاني
ص٧١