پس ظاهر شد ازين مقدمات كه آيت مذكوره دالست بر آن كه آب مطلق مطهر است بخلاف آب مضاف كه مطهر نيست نه از حدث و نه از خبث چنان كه متبادر است از آيت مذكوره واصحاب ما بر آنند .
الاية الثامنة قوله تعالى فى سورة البقرة : ( ويَسْئَلُونَكَ عَنِ الْمَحِيضِ قُلْ هُوَ أَذىً فَاعْتَزِلُوا النِّساءَ فِي الْمَحِيضِ ولا تَقْرَبُوهُنَّ حَتَّى يَطْهُرْنَ فَإِذا تَطَهَّرْنَ فَأْتُوهُنَّ مِنْ حَيْثُ أَمَرَكُمُ الله إِنَّ الله يُحِبُّ التَّوَّابِينَ ويُحِبُّ الْمُتَطَهِّرِينَ ) آيه ء 222
يعنى مىپرسند از تو اى محمد از حكم حيض بگو كه خون حيض پليديست كه ايذاء مىرساند كسى را كه نزديك مىشود به او از جهة نفرت ازو پس اجتناب كنيد از مجامعت زنان در زمان حيض ايشان و نزديكى مكنيد با ايشان در جماع تا آن كه پاك شوند پس هر گاه پاك شوند پس بياييد ايشان را به جماع از آن حيثيت كه خداى تعالى امر كرده است شما را كه جماع كنيد ايشان را به درستى كه خداى تعالى دوست مىدارد توبه كنندگان را از گناهها ودوست مىدارد طهارت كنندگان را از نجاستها .
روايت كرده اند كه عادت اهل جاهليت چنان بود كه با زنان خود در حال حيض ايشان همنشينى نمىكردند و در يك خانه ساكن نمىشدند و يك جا چيزى نمىخوردند ونمىآشاميدند بطريق جهودان و آتش پرستان و اين قاعده مستمر بود ميان ايشان تا آن كه پرسيد ابو دحداح با جمعى از اصحاب از رسول خدا صلَّى الله عليه وآله وسلَّم از حكم حيض پس اين آيت نازل شد و چون نازل شد اكثر مسلمانان او را بر ظاهر حمل كردند و به قاعده ء اهل جاهليت وجهودان و آتش پرستان
هامش
شريفه ( إِنَّمَا الْخَمْرُ والْمَيْسِرُ ) الخ رجس را نسبت داده و بر خمر وميسر وازلام وانصاب ورجس شدن آنها همانا پليدى است نه نجاست .