مورد اشارتم به بدهياى بزرگى است كه شاه به تأديهء آنها ناچار است ، و به ازاى آن فيروزه ، ابريشم ، پارچههاى زربفت ، قاليهاى زركار ابريشمين ، لاجورد و امثال آن مىدهد .
از روى ديگر چون پادشاه املاك خود را به اجاره نمىسپارد ، و سهم عايدات خود را جنس دريافت مىكند هميشه انبارهايش آگنده از ابريشم و اجناس متنوع ديگرى است . نتيجه اين كه اگر در آنچه آوردم به تحقيق بررسى شود ، معلوم مىگردد كه شاه ايران به راستى داراترين پادشاهان سراسر گيتى است ، و به رفاه و ناز و نعمت تمام روزگار مىگذراند ، و چنان كه پيش از اين اشاره كردم بىآن كه دست به جيب خود ببرد وسيلهء معيشت حرم و دربارش را بىكم و كاست فراهم ، و اداره مىكند . اين نكته را نيز بگويم كه درآمد پادشاه از عايدات ساليانه كلّيهء افراد كشورش افزونتر است ، و خزانهاش بر اثر مصادرهء اموال ديگران همواره معمورتر مىشود .
سفرنامه شاردن ( فارسى ) — صفحة 1257
مساهمون: ژان شاردن
ص١٢٥٧