است .
نكتهء جالبى كه در مجموع امور مربوط به دريانوردى ايرانيان در هر دو دريا به نظر من بسيار جالب جلوهگر شد ، اين بود كه نه تنها كليهء دريانوردان ايرانى از نظر نجابت و شرافت انسانى به راستى در نهايت آراستگى و امتيازند بلكه از جهت اعتقادات دينى و صدق ايمان مؤمنانى كم همالند . آنان پيوسته نام پروردگار و پيغمبر را بر زبان دارند ، و خدا و رسولش را هرگز فراموش نمىكنند ، همچنين با يكديگر در نهايت حسن سلوك و نرمخويى و مهربانى رفتار مىكنند .
صاحب قايق را رئيس مىنامند « 1 » . اين كلمه عربى و به معنى ما فوق ، مهتر ، و بزرگتر است ، و در زمان قديم عنوان اعاظمى بوده كه در معابد ، مراسم قربانى به جا مىآوردند . اين عنوان هنوز در كشور عثمانى بسيار فخيم و معتبر است ، چنان كه صدراعظم را رئيس الكتاب يعنى امير كتابها مىنامند . اما در ايران اين لقب عنوان دهبانان ، نايب الحكومهها و صاحبان قايق و امثال اينان مىباشد .
هامش
( 1 ) -رئيس دهى با پسر در رهى * گذشتند بر قلب شاهنشهى( سعدى )