به ديدارش ندارند ، هر روز صبح و عصر در دربار فراهم مىآيند ، و بسيارى از بزرگان همانند نوكران چشم به در حرمسرا دوختهاند تا اگر خبرى شد ، پادشاه از حرمسرا بيرون آمد - و اين كار چه در شب و چه در روزگاه به طور غير مترقب و ناگهانى اتفاق مىافتد - فورا درباريان را آگاه كنند .
در اين جا به آنچه گفتهام مىافزايم كه ايرانيان به حكومت جمهورى هيچ آشنايى ندارند ، حتى در عالم خيال تصور نمىكنند كه جز حكومت استبدادى حكومت ديگرى در اقطار جهان وجود داشته باشد . از اين رو وقتى دولت هلند به ايران سفير و نماينده فرستاد چنان كه قبلا نيز اشاره كردهام اعتبار نامهء او به نام حاكم باتاويا يا نام پادشاه ارانژ بود .
سفرنامه شاردن ( فارسى ) — صفحة 1185
مساهمون: ژان شاردن
ص١١٨٥