اگر به اميد اين كه پروردگار چيزى به شما عنايت فرمايد عبادتش مىكنيد سوداگرى سودجو مىباشيد ، اگر از ترس خدا را نيايش و پرستش مىكنيد رسم بندگى را به جا مىآوريد ، اما اگر بدون چشم داشت به كرم و لطف عميم پروردگار فارغ از سخط و غضب او از سر شوق و ايمان وى را مىپرستيد آزاده و پرستندهء راستين مىباشيد .
كسى كه هنرى به فرزندش نمىآموزد حق ندارد شيوهء تقلّب و فريبكارى را به او ياد بدهد .
هر كس در بستر مرگ بيفتد آشنايان و كسانش در صدد تجاوز و تخطى به او برمىآيند .
مستان را به حال خود رها كنيد زيرا آنان به بدبختى و هلاك خود مىكوشند .
اول همسايگان را بشناسيد سپس خانه بخريد . الجار ثم الدار .
پيش از آن كه راه سفر را بپرسيد همسفر مشفقى بجوييد .
اگر اميد داريد ديگران به شما نيكى كنند از احسان كردن به ديگران دريغ نورزيد .
بار شرمندگى از خطا كارى سنگينتر از خجلت پوزشگرى است .
اعتراف به خطاكارى نشان عظمت و قابليت روح است .
خشم و غضب با جنون موقتى آغاز مىشود و با تأسف و پشيمانى و شرمسارى پايان مىپذيرد .
وقتى توانايى به پايان مىرسد كوشش و تلاش بىحاصل است .
دوره زندگى چهار گروه مردمان فاقد لطف و صفاست : پرخاشگران ، حاكمان بىرحم و ستمگر ، غاصبان و مسرفان .
ترحم بر ستمگران و زشتكاران ستم بر صالحان و نيك مردان است .
در كويى كه ساكنانش جاهلان متعصباند خانه مگيريد .
زبانى كه بسته ماند به از زبانى است كه به دروغگويى باز گردد .
داشتن نگهبانى وفادار از دارا بودن خيل سربازان محافظ بىتفاوت بهتر است .
براى پادشاهان برادران ايثارگر ، براى حسودان آرامش و براى دروغگويان حسن نظر وجود ندارد .
سفرنامه شاردن ( فارسى ) — صفحة 1061
مساهمون: ژان شاردن
ص١٠٦١