معاويه را ترور كند و ديگرى عمرو عاص را ، اينك به نتيجهء كار آنان توجه كنيد ) :
يكى از آنان ( برك بن عبد اللّه به شام رفت و در سحرگاه روز نوزدهم ماه رمضان ، در مسجد ) به معاويه حمله كرد ، معاويه در ركوع نماز بود ، شمشير بر رانش خورد و ( پس از مداوا ) جان به سلامت برد ، ضارب را دستگير كردند و همان وقت كشتند .
ديگرى ( عمرو بن بكر ، براى كشتن عمرو عاص روانهء مصر شد و سحر شب نوزدهم ماه رمضان به مسجد رفت و در كمين عمرو عاص قرار گرفت ) آن شب عمرو عاص بر اثر بيمارى به مسجد نيامد ، مردى به نام « خارجة بن ابى حبيب عامرى » را براى نماز به مسجد فرستاد . « عمرو بن بكر » به خيال اينكه او عمرو عاص است ، به او حمله كرد و بر او ضربت زد كه بسترى شد و روز بعد فوت كرد . ضارب را نزد عمرو عاص آوردند و او را به دستور « عمرو عاص » اعدام كردند .
قبر شريف على ( ع ) و خاكسپارى آن حضرت
رواياتى كه بيانگر محل قبر و چگونگى خاكسپارى جسد پاك امير مؤمنان على ( عليه السّلام ) است ، از اين قرار مىباشد :
1 - « حيان بن على غنوى » مىگويد : يكى از غلامان على ( عليه السّلام ) براى من تعريف كرد : هنگامى كه على ( عليه السّلام ) در بستر شهادت قرار گرفت ، به امام حسن و امام حسين ( عليهما السّلام ) فرمود وقتى كه من از دنيا رفتم ، مرا بر تابوتى بگذاريد و از خانه بيرون ببريد ، دنبال تابوت را بگيريد ، جلو تابوت را ديگران ( فرشتگان ) برمىدارند ، سپس جنازهء مرا به سرزمين « غريين » ( نجف ) ببريد ، به زودى در آنجا سنگ سفيد و درخشانى مىيابيد ، همانجا را بكنيد در آنجا لوحى مىبينيد مرا در همانجا دفن كنيد .
غلام مىگويد : پس از شهادت آن حضرت ( مطابق وصيّت ) جنازهء او را برداشتيم و از خانه بيرون برديم ، دنبال جنازه را گرفتيم ولى جلو جنازه ، خود برداشته شده بود ، صداى آهسته و كشيدهاى مىشنيديم تا اينكه به سرزمين غريين رسيديم ، در آنجا سنگ سفيد درخشندهاى ديديم ، آنجا را كنديم ، ناگهان لوحى ديديم كه در آن نوشته بود :