آماده باش درآمدند و دستور برگرفتن سلاح دريافت كردند .
از پى اين جريان آيه هاى زير نازل گرديد :
« يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِنْ تُطِيعُوا فَرِيقاً مِنَ الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتابَ يَرُدُّوكُمْ بَعْدَ إِيمانِكُمْ كافِرِينَ . وَكَيْفَ تَكْفُرُونَ وَأَنْتُمْ تُتْلى عَلَيْكُمْ آياتُ اللَّه وَفِيكُمْ رَسُولُه وَمَنْ يَعْتَصِمْ بِاللَّه فَقَدْ هُدِيَ إِلى صِراطٍ مُسْتَقِيمٍ » ( آل عمران : 100 ، 101 ) :
خداوند متعال از پذيرا شدن و تسليم مؤمنان در برابر گفتار و گزارشهاى دسيسه آميز يهوديان ، آنانرا بر حذر داشته و مىفرمايد :
« اى مؤمنان ، و اى كسانى كه خدا و رسولش را باور مىداريد ، و دست آوردشان را تأييد مىكنيد ، يعنى اى گروه اوس و خزرج ، و بالاخرهاى اهل ايمان و مسلمين جهان ! اگر سخنان فتنه انگيز يهوديان و تلاش آنها در احياء كينه هائى كه در دوران جاهليت ميان شما وجود داشت پذيرا گرديد ، و از آنان فرمان بريد شما را - پس از آنكه ايمان آورديد - به صورت اهل كفر و به حالات دوران جاهليت رجعت مىدهند » .
« آيا چگونه چنين ارتجاع و انعطافى در شما پديد مىآيد و به حالت كفر باز مىگرديد در حالى كه هنوز آيات خداوند بر شما خوانده مىشود ، و هنوز ادلَّه و براهينى كه وحدانيت خداوند و نبوت رسولش را روشنگر است به گوش شما مىرسد ، و رسول خدا ( صلَّى اللَّه عليه و آله و سلم ) در ميان شما حضور دارد ، و معجزات او را مىبينيد ؟
يعنى كفر در هر شرائطى فاجعه است ، امّا كفر شما - در چنين شرائطى كه آواى قرآن كريم به گوش شما مىرسد و رسول خدا ( صلَّى اللَّه عليه و آله و سلم ) ميان شما حاضر و ناظر است و معجزاتش مشهود شما است - بايد به عنوان هولناكترين فاجعه تلقى گردد » .
« اگرچه اين آيه ها مىتواند خطاب به همهء مسلمين در هر دور و زمانه و هر منطقهاى به عنوان فريادى بيدارگر و هشدار دهنده تلقى شود كه هيچگاه امت اسلامى نبايد تحت تأثير تبليغات و نيرنگهاى يهوديان و ترفندبازان قرار گيرند . و با اينكه قرآن كريم به عنوان رهنمودى راستين در ميان آنها حاكم و داور است ، و نيز افرادى - كه از زبان پيامبر اسلام ( صلَّى اللَّه عليه و آله و سلم ) سخن مىگويند - در ميان آنها وجود دارند نبايد پذيراى دسيسهء يهوديان بوده و در برابر گزارشهاى آنان تسليم شوند تا مبادا كينه هاى جاهلى ميان آنها تجديد گردد » . « 21 »
چنان كه هم اكنون مىبينيم صدام كافر تحت تأثير انديشهء ويرانگر يهوديان و دسيسهء
هامش
21 - مجمع البيان 2 / 480 ، 481 .