سيوطى در پايان بحث « اسباب النزول » دچار تب خودستائى مىگردد ، و چنان كه غالبا بدين عارضه مبتلا است در اين موضع نيز مىنويسد :
« آنچه من براى تو در اين مسئلهء « اسباب النزول » ياد كردم دقيقا مطالعه و بررسى كن و دستهاى خود را با آنچه براى تو بازگو نمودم استوار دار ، زيرا اين سخن را به مدد فكر و انديشهء شخصى خودم - از رهگذر استقراء و تتبع در فرآورده هاى مساعى علمى دانشمندان و سخنان پريشان و از هم گسيختهء آنان - تحرير كرده ، و اين مطالب را از درون چنين مايه هاى سامان نايافتهاى استخراج كردم . من در اين كار با چنين كيفيتى پيشتاز هستم كه هيچ كسى قبل از من - كارى بدينگونه در رابطه با « اسباب النزول » - ارائه نكرد » .
اميد است خداوند متعال ما را از هر گونه لغزشهاى روحى و حالات نكوهيدهء اخلاقى مصون دارد كه اگر ما به خودمان واگذار شويم به چنين لغزشى كه از عجب و خودپسندى مايه مىگيرد و لغزشهائى ديگر گرفتار خواهيم آمد . الهى لا تكلنا الى انفسنا طرفة عين : آمين » .
و آخر دعوانا :
ان الحمد للَّه ربّ العالمين و صلاته على رسوله و آله الغرّ الميامين كتبه بيمناه الدّاثرة : العبد المفتاق الى رحمة ربّه الغنى السّيّد محمّد الباقر الحسينى « حجّتى » الطبرسى المازندرانى فى شهر رمضان المبارك سنة 1405 ، الهجريّة ، على مهاجرها آلاف السّلام و التّحيّة .
اسباب النزول ( فارسي ) — صفحة 256
مساهمون: السيد محمد باقر حجتي
ص٢٥٦