مذكور مىگفت : گويا اين جريان براى ايندو نفر در يك زمان اتفاق افتاده بود كه آيهء لعان به دنبال آن نازل گرديد . « 167 »
ج - بزاز « 168 » از حذيفه « 169 » آورده است كه مىگفت : رسول خدا ( صلَّى اللَّه عليه و آله و سلم ) به ابى بكر فرمود : اگر مردى را در كنار امّ رومان « 170 » ببينى چه خواهى كرد و چه عكس العملى از خود نشان خواهى داد ؟ ابى بكر پاسخ داد او را با بدترين كيفر مجازات خواهم كرد . سپس رو كرد به عمر و به وى گفت : پس و تو اى عمر ! در برابر چنين پيشآمدى چه مىكنى . و همسرت را اگر در چنين وضعى بيابى چه عملى را در پيش مىگيرى ؟ عمر عرض كرد : من از پيش مىگفتم : « خداوند چنان مردى را كه از مجازات و كشتن چنين زن و مردى ناتوانى به خرج دهد مورد لعنت و طرد از رحمت خويش قرار دهد » ، چرا كه چنين آدمى را بايد پليد و فرومايه دانست .
به دنبال اين پرسش و پاسخ ، آيه هاى لعان نازل گرديد .
ابن حجر هم مىگفت : براى تعدد اسباب نزول و وحدت نازل ، هيچگونه مانع و اشكال و ايرادى وجود ندارد .
حالت ششم - عدم امكان تعدد اسباب و وحدت نازل تكرار نزول :
چنانچه امكان نداشته باشد كه در عين تعدّد سبب نزول ، آيه يا آياتى كه در مورد آن نازل
هامش
167 - احكام مربوط به لعان - از ديدگاه اهل سنت - را بنگريد در : ( الجامع لاحكام القرآن 12 / 185 - 195 ) . و نيز به همان منابعى در مورد عقائد و آراء فريقين رجوع نمائيد كه ما قبلا در همين كتاب آنها را بازگو كرديم .
168 - ابو بكر احمد بن عمرو بن عبد الخالق ، بزاز ( م 292 ه ق ) حافظ حديث و از علماء و دانشمندان علم الحديث و از اهل بصره بود و در اواخر عمر به تدريس حديث در اصفهان و بغداد و شام سرگرم شد ، و در رمله از دنيا رفت . وى داراى دو كتاب « مسند » بوده كه يكى از آن دو ، مسند كبير و « البحر الزاخر » نام داشت و ديگرى « مسند صغير » ( الاعلام 1 / 182 ) .
169 - ابو عبد اللَّه حذيفة بن حسل بن جابر عبسى ، معروف به « حذيفة بن اليمان » ( م 36 ه ق ) . اليمان ، لقب حسل ، پدر حذيفه بوده است . وى صحابى و از ولات شجاع و فاتح به شمار مىآيد و صاحب « سرّ النبى » در بارهء منافقين بوده و به هيچكسى اين اسرار را بازگو نكرد . عمر ، استاندارى مدائن را به وى سپرد و در همانجا از دنيا رفت . در كتب حديث دويست و بيست و پنج حديث از وى ياد شده است ( الاعلام 2 / 180 ، 181 ) .
170 - ام رومان دختر عامر بن عويمر ، از قبيلهء كنانه و از صحابيه و همسر ابى بكر ، مادر عايشه مىباشد كه همزمان با حيات رسول خدا ( صلَّى اللَّه عليه و آله و سلم ) از دنيا رفت ، و آنحضرت وارد قبرش شد و براى او استغفار كرد و فرمود :
« اللَّهمّ لم يخف عليك ما لقيت امّ رومان فيك و فى رسولك » ( الاعلام 3 / 64 ) .