« غَفُورٌ رَحِيمٌ » ( نور : 22 ) :
و مبادا صاحبان فضل و فزونى در مال و ثروت ، و خداوند گاران توان و دستگاه از ميان شما سوگند ياد كنند كه از اعطاء و انفاق به خويشاوندان و بىنوايان و مهاجران راه خدا دريغ ورزند . بايد اصحاب ثروت و خداوندگاران مكنت از خطاء و بدى آنان در گذرند ، و از اشتباهشان روى گردانده و چشم پوشى كنند . آيا شما خواهان آن نيستيد كه [ به پايمردى خود در جهت گذشت از كسانى كه نسبت به شما بدى كردند ] خداوند متعال بديها و معاصى شما را مورد آمرزش و چشم پوشى قرار دهد ؟ و خداوند ، آمرزگاريست مهربان .
بايد ثروتمندان با انفاق خود - حتى به كسانى كه از سوى آنها آسيب ديده و آزرده شدند اما در بينوائى بسر مىبرند - رضاى خدا را به خود جلب نموده ، و با چنين گذشتى ، گذشت و آمرزش خداوند متعال و پروردگار مهربان را نسبت به بديها و جرمهاى خود معطوف و متوجه سازند .
نوشتهاند : بعضى از مسلمين بر آن شدند كه از ادامهء امدادهاى مالى به بعضى از اهل افك و تهمت وارد كنندگان دريغ نمايند . خداوند متعال دستور داد كه به اين شيوهء انسانى استمرار بخشند .
مرحوم طبرسى مىنويسد : از كسانى كه هر سه صفت - خويشاوندى ، مسكينى ، و مهاجرت - در او ديده مىشد عبارت از « مسطح » بوده است كه ابى بكر بر آن شد كه پس از رويداد « افك » ، كمك مالى خود را از وى قطع كند . مسطح با ابى بكر خويشاوندى داشت و از مهاجران مسكين بوده است . « 69 »
تهمت و كيفر آن :
« إِنَّ الَّذِينَ يَرْمُونَ الْمُحْصَناتِ الْغافِلاتِ الْمُؤْمِناتِ لُعِنُوا فِي الدُّنْيا وَالآخِرَةِ وَلَهُمْ عَذابٌ عَظِيمٌ . يَوْمَ تَشْهَدُ عَلَيْهِمْ أَلْسِنَتُهُمْ وَأَيْدِيهِمْ وَأَرْجُلُهُمْ بِما كانُوا يَعْمَلُونَ . يَوْمَئِذٍ يُوَفِّيهِمُ اللَّه دِينَهُمُ الْحَقَّ وَيَعْلَمُونَ أَنَّ اللَّه هُوَ الْحَقُّ الْمُبِينُ » ( نور : 23 - 25 ) :
على التحقيق كسانى كه زنان پاكدامن و نا آگاه از بدى و بدان ، و با ايمان را آماج تير تهمت خود قرار مىدهند از رحمت خدا در دنيا و آخرت بدورند ، و علاوه بر اين عذابى سخت و بزرگ را به روز رستاخيز در پيش دارند . آن روزى كه با زبانها و دستها و پاهاى
هامش
69 - رك : الميزان 15 / 94 . مجمع البيان 7 / 134 . كشف الاسرار 6 / 506 .