نمىرساند و اگر هم مطلبى را برساند ، عدالت است بهطور موجبهء جزئيه براى امت و اين امر ربطى با عصمت ندارد ؛ زيرا اگر شخصى عادل باشد و اشتباه هم بكند ، منافاتى بينشان نيست . آنكه اشتباه نمىكند معصوم است . پس ، نمىتوان از اين آيه ، عصمت امت را فهم كرد .
سوم ،
« كُنْتُمْ خَيْرَ أُمَّةٍ أُخْرِجَتْ لِلنَّاسِ تَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَ تَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْكَرِ وَ تُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَ لَوْ آمَنَ أَهْلُ الْكِتابِ لَكانَ خَيْراً لَهُمْ مِنْهُمُ الْمُؤْمِنُونَ وَ أَكْثَرُهُمُ الْفاسِقُونَ » .
« 1 » به اين آيه نيز تمسك جستهاند . مىفرمايد : شما خير امت من هستيد . اين امت آمر بالمعروف و ناهى عن المنكر است . بنابراين ، لاجرم اين آيه عصمت امت را مىرساند . اما اين آيه هم به هيچ وجه دلالتى در اين معنى ندارد . آيه مىفرمايد : امت من كسانىاند كه امر به معروف و نهى از منكر مىكنند . اما اين امر به معروف و نهى از منكر براى ايشان تكليف است كه از فروعات واجب است و اين مطلب ارتباطى با اين امر ندارد كه امت اسلامى بايد معصوم باشد و اشتباه نكند . بنابراين ، آياتى كه ذكر مىكنند اصولا از مدعايشان اجنبى است .
ب . سنت
در سنت نيز به احاديث زيادى تمسك جستهاند و از صحابه ، مثل ابن مسعود و ابى سعيد خدرى و ابن عمر و انس بن مالك و ابى هريره و غير ذلك ، رواياتى را نقل كردهاند كه اين روايات تواتر معنوى دارد . « لا تجتمع امتى على الخطاء » يا
هامش
( 1 ) آل عمران ( 3 ) : 110 « شما مسلمانان حقيقى نيكوترين امتى هستيد كه برآن قيام كردند كه مردم را به نيكوكارى وادار مىكنند و از بدكارى بازدارند و ايمان به خدا آورند و اگر اهل كتاب همه ايمان مىآوردند بر آنان در عالم چيزى بهتر از آن نبود ليكن برخى از آنها با ايمان و بيشتر فاسق و بدكارند » .