اول : سنت
بررسى ما در اين بخش تحت چهار عنوان مىباشد :
1 ) تعريف سنت ؛ 2 ) دليليت سنت ؛ 3 ) خبر متواتر و خبر واحد ؛ 4 ) ادلهء حجيت خبر واحد .
1 ) تعريف سنت
اهل لغت معانى زيادى براى سنت بيان كردهاند . برخى سنت را به معناى « دوام » گفتهاند و خطابى آن را « اصل طريقهء محموده » معنى كرده است كه بر اساس آن ، در تعبير « من سن سنة سيئه » ، « سيئه » قيد تلقى مىشود و سنت به معنى « سنة حسنة » خواهد بود . بعض ارباب لغت نيز سنت را « طريقهء معتاده » خواندهاند - چه حسنه باشد و چه سيئه . در روايت صحيح هم آمده است :
من سن سنة حسنه فله أجر من عمل بها الى يوم القيامة و من سن سنة سيئه كان عليه وزرها و وزر من عمل بها الى يوم القيامة . « 1 »
اكنون بايد ديد كه آيا سنت ، به حسب اصطلاح ، شامل سنت نبويه و سنت ائمه ( س ) مىباشد يا فقط سنت نبويه را دربر مىگيرد . جمع كثيرى از فقهاى اسلام گفتهاند كه اگر سنت تنها گفته شود ، همان قول و فعل و تقرير نبى را شامل مىشود . اما فقهاى اماميه ( ره ) ، پس از آنكه روشن كردهاند كه قول و فعل و تقرير
هامش
( 1 ) ارشاد الفحول ، ص 33 .