زكات در كتاب هست :
« وَ أَقِيمُوا الصَّلاةَ وَ آتُوا الزَّكاةَ . . . »
« 1 » . بعضى از روايات نيز عام كتاب را ، مثل
« يُوصِيكُمُ اللَّهُ فِي أَوْلادِكُمْ لِلذَّكَرِ مِثْلُ حَظِّ الْأُنْثَيَيْنِ . . . »
« 2 » ، تخصيص مىزند به « لا يرث القاتل » . يعنى اگر يكى از اولاد مورث قاتل بود ، از حكم اين آيه خارج مىشود و ارث نمىبرد . همچنين ، در اطلاق آيهء
« وَ السَّارِقُ وَ السَّارِقَةُ فَاقْطَعُوا أَيْدِيَهُما جَزاءً بِما كَسَبا . . . »
« 3 » احاديثى كه نحوهء قطع يد را معين مىسازند اطلاق مذكور را مقيد مىكنند .
دوم . احتمال آن است كه سنت نسبتش به كتاب حالت تأكيد باشد . قرآن مىفرمايد
« وَ أَقِيمُوا الصَّلاةَ » ؛
در روايات نيز آمده است كه صلات واجب است .
قرآن مىفرمايد
« كُتِبَ عَلَيْكُمُ الصِّيامُ كَما كُتِبَ عَلَى الَّذِينَ مِنْ قَبْلِكُمْ . . . »
« 4 » ؛ در روايات نيز همين معنى هست . قرآن مىفرمايد
« . . . وَ لِلَّهِ عَلَى النَّاسِ حِجُّ الْبَيْتِ مَنِ اسْتَطاعَ إِلَيْهِ سَبِيلًا . . . »
« 5 » ؛ در روايات نيز آمده است كه « يجب عليه الحج » شرب خمر و شهادت زور در قرآن نهى شده است ؛ روايت هم مطابق همين معنى هست . پس ، سنت در اين موارد مؤيد و مؤكّد كتاب است .
سوم . خود سنت تشريع مىكند و مصدر و مبدأ قانونگذارى است ، مثل يك
هامش
( 1 ) البقرة ( 2 ) : 43 « و نماز به پا داريد و زكات بدهيد . . . » .
( 2 ) النساء ( 4 ) : 11 « حكم خدا در حق فرزندان شما اين است كه پسران دو برابر دختران ارث برند . . . » .
( 3 ) مائده ( 5 ) : 38 « دست مرد دزد و زن دزد را به كيفر عملشان ببريد . . . » .
( 4 ) البقرة ( 2 ) : 183 « . . . بر شما هم روزه داشتن فرض گرديد ، چنانكه امم گذشته را فرض شد . . . » .
( 5 ) آل عمران ( 3 ) : 97 .