بارىتعالى مثلا فقط نماز مغرب خواسته است . به چهار طرف نماز خواندن شدت احتياط و اطاعت طرف را مىرساند . قانونگذار « اطاعت » را مىخواهد و در كيفيت اطاعت دخالت ندارد . عقلاء هم مىگويند : « امر مولى را اطاعت كن » ، حال كيفيتش طورى است كه زمانى علم تفصيلى است و زمانى تمام اطراف علم اجمالى را بجا مىآورم .
پس تكرر در تعبديات ممكن است ؛ البته در جايى كه تكرار اخلال به مركب نرساند مثل ركوع زيادى كه باطل است .
منجزيت علم اجمالى
چنانكه گفته شد ، علم تفصيلى منجز تكليف است ، هم نسبت به وجوب موافقت قطعية و هم نسبت به حرمت مخالفت قطعية . حال در علم اجمالى بحث اين است كه آيا اين علم هم مانند علم تفصيلى موجب تنجز تكليف نسبت به هر دو مرحله هست يا نه ؟
به عبارت ديگر ، آيا علم اجمالى نسبت به تنجز تكليف هم در رابطه با وجوب موافقت قطعية و هم نسبت به حرمت مخالفت قطعية ( اگر دايرهء علم اجمالى محرمات باشد ) ، علت تامه است ؟
ما در دو مرحله بحث مىكنيم : ثبوت تكليف و سقوط تكليف . به تعبير ديگر ، آيا علم اجمالى مانند علم تفصيلى علت تامه براى تنجز تكليف است يا خير ؟ و