اختلاف متنها :
1 - ق - خ - پ - تا ببينم كه هر سه نسخهء مورد مقابلهء ما به صورت فوق است ولى با مراجعه به نسخ ديگر از جمله نسخهء انجوى شيرازى « تا ببينيم ، سرانجام » را نزديكتر به كلام خواجه يافتيم و در متن قرار داديم .
2 - ق - پ - گونه دل باش و نه ايام خ - گو مه دل باش و مه ايام هر چند ضبط « خ » درست است و به احتمال خ اين تلفظ در زمان خواجه معمول بوده ولى ما گزينش « ق - پ » را براى متن خ برگزيديم زيرا اگر بخواهيم از تلفظهاى قديم پيروى كنيم در ج و چ و غيره نيز ناگزير به اين كار مىشويم .
5 - اين بيت در متن نسخهء پ نيامده است 6 - خ - ق - همىخواند پ - چه خوش خواند در مصرع اول بيت ششم « چه خوش خواند » از « همىخواند » شاعرانهتر است . و افزون بر اين « همى » براى استمرار است كه درينجا بىمورد مىباشد .
7 - خ - ق - دل پ - سر در مصرع اول بيت هفتم « دل » بر « سر » مزيت دارد زيرا « از راه بدر بردن دل » اصطلاحى درست است و « از راه بدر بردن سر » مصطلح نيست .