270 [ صوفى گلى بچين و مرقّع به خار بخش ]
1 صوفى گلى بچين و مرقّع به خار بخش * وين زهد خشك را به مى خوشگوار بخش
2 طامات و شطح در ره آهنگ چنگ نه * تسبيح و طيلسان به مى و ميگسار بخش
3 زهد گران كه شاهد و ساقى نمىخرند * در حلقهء چمن ، به نسيم بهار بخش
4 را هم شراب لعل زد اى مير عاشقان * خون مرا به چاه زنخدان يار بخش
5 يا رب به وقت گل ، گنه بنده عفو كن * وين ماجرا به سروِ لب جويبار بخش
6 اى آنكه ره به مشرب مقصود بردهاى * زين بحر ، قطرهاى به من خاكسار بخش
7 شكرانه را كه چشم تو روى بتان نديد * ما را به عفو و لطف خداوندگار بخش
8 ساقى چو خواجه نوش كند بادهء صبوح * گو جام زر به « حافظ » شبزندهدار بخش