269 [ به دور لاله قدح گير و بىريا مىباش ]
1 به دور لاله قدح گير و بىريا مىباش * به بوى گل نفسى همدم صبا مىباش
2 نگويمت كه همهساله مىپرستى كن * سه ماه مى خور و نه ماه پارسا مىباش
3 چو پير سالك عشقت به مِى حواله كند * بنوش و منتظر رحمت خدا مىباش
4 گرت هواست كه چون جم به سرِّ غيب رسى * تو نيز همدم جام جهاننما مىباش
5 چو غنچه گرچه فروبستگيست كار جهان * تو همچو باد بهارى ، گرهگشا مىباش
6 وفا مجوى ز كس ور سخن نمىشنوى * به هرزه طالب سيمرغ و كيميا مىباش
7 مريد طاعتِ بيگانگان مشو « حافظ » * ولى معاشر رندان آشنا مىباش