[ 90 اى هدهد صبا به سبا مىفرستمت ]
اى هدهد صبا به سبا مىفرستمت * بنگر كه از كجا بكجا مىفرستمت
حيفست طايرى چو تو در خاكدان غم * ز اينجا بآشيان وفا مىفرستمت
در راه عشق مرحلهء قرب و بُعد نيست * مىبينمت عيان و دعا مىفرستمت
هر صبح و شام قافلهاى از دُعاى خير * در صُحبت شمال و صبا مىفرستمت
تا لشكر غمت نكند ملك دل خراب * جان عزيز خود بنوا مىفرستمت
اى غايب از نظر كه شدى همنشين دل * مىگويمت دعا و ثنا مىفرستمت
در روى خود تفرّج صُنع خُداى كن * كايينهء خداى نما مىفرستمت
تا مطربان ز شوق منت آگهى دهند * قول و غزل بساز و نوا مىفرستمت
ساقى بيا كه هاتف غيبم بمژده گُفت * با درد صبر كن كه دوا مىفرستمت
حافظ سرود مجلس ما ذكر خير تُست * بشتاب هان كه اسب و قبا مىفرستمت
[ 91 اى غايب از نظر بخُدا مىسپارمت ]
اى غايب از نظر بخُدا مىسپارمت * جانم بسوختىّ و بدل دوست دارمت
تا دامن كفن نكشم زير پاى خاك * باور مكن كه دست ز دامن بدارمت
محراب ابرويت بنما تا سحرگهى * دست دعا برآرم و در گردن آرمت