ملت و ولينعمت خود را رعايت كن و حزم پيش آر و عمل باغراض نفس و طمع مكن كه از عمر و آبرويت بكاهد و در غنايم زيردستانرا بر خود مقدم دار تا آنها برغبت جان بر تو نثار كنند و محبت تو در دل گيرند و آنكه بر شرايط شجاعت عمل كند تا آخر عمر عزيز و رفيع القدر ماند و شجاع در جنگ خود را مقدم دار و در غنيمت سپاه را .
و بايد در جنگ انبوهى لشكر خصم را در نظر نيارى و خيال جز مرگ نكنى كه آدم از جان گذشته صد مرد است و هر عضوش سالار صد نبرد و هر يك از لشكريانش قوت صد مرد يابند و در اين صورت ظفر ناچار است كه با تو باشد .
آن را كه كوكب اقبال دور باشد چنين زهره و جرأتى در جنگ هرگز ندارد و نيابد و شجاعت به زبان نيست در حرب شناخته شود يا در اوصاف شجاعان علامت اولش اينست كه از اهل هر مذهبيست خداىترس و تقوىطلب باشد آن را كه تقوى نباشد از شجاعت بهرهء ندارد و پادشاه نبايد او را سردار لشكر كند مخصوص كه امردباز و قمار دوست و شكم خواره و بيطهارت باشد .
و چون هنرى از سركردگان در جنگ بظهور رسد آن را باسم خودش مشتهر ساز و بعرض پادشاه رسان و اگر چه در باطن بر او بىمهر باشى هنرش را مپوشان و به خود يا ديگرى مبند كه خداى در همه حال حاضر است آن را فاش كند و تو خودخواه و كم وزن بقلم روى و لشكر از تو بيزار شوند و از نظر پادشاه بيفتى و آنجنگ هم طول كشد اردو زدن و لشكر بردن سهل است اما بشرايط و لوازم آن عمل كردن بسيار مشكل دهريان و نحليان و بيمذهبانرا در اردوى خود راه مده و برفاقت مبر و اگر از لشكريان خود كسى را لامذهب يافتى اخراج كه آدم بيدين دلير
اسرار المعارف ( فارسى ) — صفحة رساله ميزان المعرفه 112
مساهمون: محمد حسن بن محمد باقر صفى عليشاه
صرساله ميزان المعرفه ١١٢