لان يقيّد : ضمير نايب فاعلى در « يقيّد » به طلب برمىگردد .
مع انّه الخ : ضمير در « انّه » به معناى شأن بوده و اين عبارت ، جواب دوّم مصنّف به دليل اوّل شيخ اعظم رحمه اللّه مىباشد .
لو سلّم انّه فرد : ضمير در « انّه » به مفاد هيئت برمىگردد .
فانّما يمنع الخ : ضمير در « يمنع » به فرد بودن مفاد هيئت برمىگردد .
لو انشأ اوّلا غير مقيّد : ضمير نايب فاعلى در « انشأ » به فرد برگشته و كلمهء « غير مقيّد » حال مىباشد .
لا ما اذا انشأ من الاوّل مقيّدا : ضمير نايب فاعلى در « انشأ » به فرد برگشته و كلمهء « مقيّدا » حال مىباشد .
قد دلّ عليه بدالّين : ضمير در « عليه » به فرد مقيّد برگشته و مقصود از « دالّين » نيز يكى طلب كه هيئت دلالت برآن داشته و ديگرى قيد است .
و هو غير انشائه : ضمير « هو » به انشاء مقيّد از ابتدا و در « انشائه » به فرد برمىگردد .
ثم تقييده ثانيا : ضمير در « تقييده » به فرد برمىگردد .
على ذلك : مشاراليه « ذلك » رجوع قيد به هيئت يا انشاء فرد به نحو مقيّد از ابتدا مىباشد .
اذا كان هو الطّلب : ضمير « هو » به « المنشأ » برمىگردد .
على تقدير حصوله : ضمير در « حوله » به شرط برمىگردد .
قبل حصوله : ضمير در « حصوله » به شرط برمىگردد .
و الّا : يعنى « و ان كان قبل حصوله طلب او بعث » يعنى اگر قبل از حصول شرط ، طلب و بعثى باشد .
لتخلّف عن انشائه : ضمير در « تخلّف » كه جواب « الّا » بوده و در « انشائه » به طلب برمىگردد .
و انشاء امر على تقدير الخ : اين عبارت جواب سؤال مقدر است به اينكه آيا مىشود انشاء امر بنا بر تقدير و مشروط باشد ؟
كما يشهد به الوجدان : ضمير در « به » به ممكن بودن انشاء به نحو مشروط و بنا بر تقدير
نهاية الوصول ( شرح فارسى كفاية الأصول ) ( فارسى ) — صفحة 99
مساهمون: حسن سيد اشرفى
ص٩٩