ضمير مفعولى در « عمّها » و در « بها » به عبادت و در « عمومه » كه عطف به « اطلاق » بوده به دليل و در هر دو « عنها » به عبادت و در « كانت » به ماء موصوله به معناى عبادت و در « لا يكون » به نهى برگشته و جمله « لا يكون مقتضيا الخ » جواب است براى « اذا » كه جمله « نهى عنها الخ » جملهء شرطش مىباشد .
فيخصّص به او يقيّد . . . على حرمتها لا يقتضى الفساد . . . فيها . . . بين حرمتها و فسادها : ضمير نايب فاعلى در « فيخصّص » و « يقيّد » به عموم دلالت داشتن نهى از عبادت بر فساد و در « به » به نهى عرضى و ضمائر مؤنّث به معاملات و در « لا يقتضى » به نهى برمىگردد .
بما هو فعل بالمباشرة او بمضمونها بما هو فعل . . . بالتّسبّب بها اليه : ضمير « هو » اوّلى به ماء موصوله به معناى « عمل » و در « بمضمونها » به معامله و ضمير « هو » دوّمى و در « اليه » به « مضمونها » و در « بها » به معامله برمىگردد .
بما هو فعل . . . و انّما يقتضى . . . فيما اذا كان . . . حرمة ما لا يكاد يحرم معه صحّتها : ضمير « هو » به ماء موصوله بهمعناى عمل و در « يقتضى » و در « كان » به نهى و در « يحرم » به ماء موصوله بهمعناى تصرّف و در « صحّتها » به معامله برمىگردد .
الى فسادها كما انّ الامر بها يكون . . . الى صحّتها . . . دلالته على ايجابها او استحبابها :
ضميرهاى مؤنّث به معامله و در « يكون » و در « دلالته » به امر برمىگردد .
لكنّه . . . فالمعوّل هو . . . و مع عدمها . . . بما هو . . . من الحرمة . . . انّها غير مستتبعة : ضمير در « لكنّه » به ارشاد به فساد بودن نهى و ضمير « هو » اوّلى به معوّل و در « عدمها » به قرينه و ضمير « هو » دوّمى به ماء موصوله كه « من الحرمة » بيانش بوده و در « انّها » به حرمت برمىگردد .
يتوهّم استتباعها له . . . عليه منها . . . دلّ بظاهره . . . لو كان ممّا حرّمه . . . عليه كان فاسدا :
ضمير در « استتباعها » به حرمت و در « له » به فساد و در « عليه » اوّلى به « استتباعها له » و در
نهاية الوصول ( شرح فارسى كفاية الأصول ) ( فارسى ) — صفحة 928
مساهمون: حسن سيد اشرفى
ص٩٢٨