كردن آن ( ظرف دوّم ) يا به واسطهء ملاقات كردن اوّلى و به كار نبردن پاككنندهاى بعد از آن ( ملاقات اوّلى ) و هرچند تطهير شود با دوّمى ، مواضع ملاقاتكنندهء با اوّلى . آرى ، اگر پاك شود ( مواضع ملاقات ) - بنا بر تقدير نجس بودن آنها ( مواضع ملاقات ) - به مجرّد ملاقات آنها ( مواضع ملاقات ) بدون نيازى به تعدّد و جدا شدن غساله ، دانسته نمىشود تفصيلا نجس بودن آنها ( مواضع ملاقات ) و اگر دانسته شود نجس بودن آنها ( مواضع ملاقات ) زمان ملاقات اوّلى يا دوّمى اجمالا ، پس مجالى نيست براى استصحاب آن ( نجاست ) ، بلكه مىباشد قاعدهء طهارت ، حاكم شده .
امر سوم : ملحق كردن تعدد اضافات به تعدد عنوان و جهت
امر سوّم : ظاهر ، ملحق شدن تعدّد اضافات به تعدّد عنوانات و جهات است در اينكه همانا اگر باشد تعدّد جهت و عنوان ، كافى با وحدت معنون وجودا در جايز بودن اجتماع ، مىباشد تعدّد اضافات ، سوددهنده ، به دليل ضرورى بودن اينكه همانا اين ( تعدّد اضافات ) موجب مىشود ( تعدّد اضافات ) همچنين ( مثل تعدّد عنوانات ) مختلف شدن مضاف به آنها ( اضافات ) را به حسب مصلحت و مفسده و حسن و قبح عقلا و به حسب وجوب به حرمت شرعا . پس مىباشد مثل « اكرم العلماء » و « لا تكرم الفسّاق » از باب اجتماع همچون « صلّ » و « لا تغصب » نه از باب تعارض ، مگر وقتى كه نباشد براى حكم در يكى از دو خطاب در مورد اجتماع ، مقتضى ، چنان كه اين ( از باب تعارض بودن دو خطاب وقتى كه در يكى از آنها مقتضى نبوده ) حال است همچنين ( همچون تعدّد اضافات ) در متعدّد بودن دو عنوان . پس آنچه كه ديده مىشود از ايشان ( علماء ) - از معامله كردن با مثل « اكرم العلماء » و « لا تكرم الفسّاق » معاملهء تعارض عموم من وجه - همانا مىباشد ( ديده شده ) بنا بر امتناع يا نبودن مقتضى براى يكى از دو حكم در مورد اجتماع .
نكات دستورى و توضيح واژگان
و منها . . . و قد اورد عليه . . . بانّه مطلقا . . . ايضا . . . و لا يخفى ما فيه . . . و لو كان . . . ليس الّا الخ : ضمير در « منها » به وجوه و در « اورد » به محقّق قمى و در « عليه » به وجه مذكور و در