نكات دستورى و توضيح واژگان
ان قلت هبه . . . فى ضمنه . . . رسّم . . . لكنّه ممنوع فيما كان له فى ضمنه وجود : كلمهء « هب » اسم فعل از « وهب » بوده به معناى قرار بده ، فرض كن بوده چنان كه در دعاى كميل آمده است « و هبنى يا الهى صبرت الخ » ضمير مفعولىاش به تخيير بين اقلّ و اكثر و در هر دو « ضمنه » به اكثر و ضمير نايب فاعلى در « رسّم » به خط طولانى و در « لكنّه » به تخيير بين اقلّ و اكثر و در « له » به اقلّ برمىگردد .
رسّم . . . فى رسمه . . . قد وجد بحدّه و به . . . و معه . . . عليه ممّا لا دخل له فى حصوله :
ضمير نايب فاعلى در « رسّم » و در « رسمه » به خط طولانى و ضمير نايب فاعلى در « وجد » و ضمير در « بحدّه » و در « به » به اقلّ و در « معه » به حصول غرض با اقلّ و در « عليه » به اقلّ و در « له » به ماء موصوله به معناى امور و در « حصوله » به غرض برمىگردد .
فيكون زائدا . . . من اجزائه . . . الحال بذلك فانّه . . . يترتّب عليه . . . و معه كان الخ : ضمير در « فيكون » به زائد بر اقلّ و در « اجزائه » به واجب برگشته و در « فانّه » به معناى شأن بوده و در « يترتّب » به غرض و در « عليه » به اقلّ و در « معه » به انضمام و در « كان » به غرض برگشته و مقصود از « الحال » تخيير در اقلّ و اكثر بوده و مشاراليه « بذلك » دو نحو وجود براى اكثر مىباشد .
بحدّه ممّا يترتّب عليه . . . هو الجامع بينهما . . . بينهما . . . هناك . . . فيما كان هناك الخ :
ضمير در « بحدّه » به « كلّ واحد » و در « عليه » به ماء موصوله به معناى مقدار و ضمير « هو » به واجب و در هر دو « بينهما » به اقلّ و اكثر برگشته و مشاراليه هر دو « هناك » ترسيم خط مىباشد .
و عدلا له . . . فيه اجتماع الواجب و غيره مستحبّا كان او غيره : ضمير در « له » به اقلّ و در « فيه » به اكثر و در « غيره » اوّلى به واجب و در « كان » به « غيره » غير واجب و در « غيره » دوّمى به مستحبّ برمىگردد .