تخطي إلى المحتوى الرئيسي

نهاية الوصول ( شرح فارسى كفاية الأصول ) ( فارسى ) — صفحة 530

مساهمون:

ص٥٣٠
معناى شأن بوده و ضمير مفعولى در « يعمّها » به مزاحمت و در « انّه » و در « ليس » به شامل نشدن و در « فيه » به فرد مورد مزاحمت به واسطهء اهمّ و ضمير فاعلى در « يعمّه » به امر و ضمير مفعولىاش به ماء موصوله به معناى فرد مورد مزاحمت به واسطهء اهمّ برمىگردد . فالعقل لا يرى . . . بها بين هذا الفرد و سائر الافراد . . . هذا . . . تعلّقها . . . فكذلك : ضمير در « لا يرى » به عقل و در « بها » به طبيعت و در « تعلّقها » به اوامر برگشته و مقصود از « هذا الفرد » فرد مورد مزاحمت و مقصود از « سائر الافراد » افراد غير مزاحمت به واسطهء اهمّ بوده و مشار اليه « هذا » و « كذلك » اتيان فرد مورد مزاحمت به قصد امر به عبادت و طبيعت مىباشد . و ان كان جريانه عليه . . . انّه بناء . . . و صحّته . . . بوقوعه . . . عليه : ضمير در « جريانه » به اتيان فرد مورد مزاحمت به قصد امر به عبادت و طبيعت و در « عليه » اوّلى به فرد مورد مزاحمت به واسطهء اهمّ و در « صحّته » و « بوقوعه » و در « عليه » دوّمى به ترتّب برگشته و در « انّه » به معناى شأن مىباشد . و ذلك . . . لا تقتضى . . لا كذلك . . . لثبوت الامر بها فى هذا الحال . . . هناك : ضمير در « لا تقتضى » به مزاحمت و در « بها » به عبادت يعنى عبادت مهمّ مثلا صلاة برگشته و مشار اليه « ذلك » التزام به واقع شدن ترتّب بدون انتظار دليل ديگرى و مشار اليه « كذلك » به نحو ترتّب و مشار اليه « هاك » اتيان مهمّ بوده و مقصود از « هذا الحال » حال ترك اهمّ مىباشد .

شرح ( پرسش و پاسخ )

241 - جواب داده شده به اشكال مصنّف ، جواب به كدام اشكال بوده و بيان اين جواب چيست ؟ ( ان قلت فرق . . . عدم عصيان امره )

ج : مىفرمايد : جواب به اشكال نقضى مصنّف بوده ، مبنى بر اينكه قياس شما مع الفارق