چنان كه شبههاى نيست كه واجب نفسى نيز متّصف به اصلى شده ولى متّصف به تبعى نخواهد شد . زيرا طلب نفسى وقتى تعلّق به واجبى مىگيرد كه مصلحت نفسى در آن بوده و با وجود مصلحت نفسى نيز قطعا متعلّق اراده و طلب مستقلّ قرار مىگيرد اعمّ از اينكه واجب ديگرى كه مطلوب بوده در اين زمان باشد يا نباشد .
اما اگر اتّصاف به اصلى و تبعى به لحاظ دلالت خطاب باشد ، علاوه بر اينكه واجب غيرى متّصف به اصلى و تبعى شده ، واجب نفسى نيز متّصف به اصلى و غيرى مىشود . زيرا ممكن است واجب نفسى ، مقصود به فهماندن با خطاب نبوده بلكه به تبع غير واجب نفسى كه مقصود به افاده بوده فهميده شود . « 1 »
هامش
( 1 ) - بنابراين ، تقسيم نمودارى واجب به اصلى و تبعى در نظر مصنّف ، ميرزاى قمى و صاحب فصول به شكل زير مىباشد .
[ تصوير ]