اعتراف كرده است ( شيخ علّامه انصارى ) به اكتفاء كردن به آنچه ( مقدّمهاى ) كه قصد نشده باشد به آن ( مقدّمه ) اين ( قصد توصّل به ذو المقدّمه ) در غير مقدّمات عبادى ، به دليل حاصل شدن ذات واجب ، پس مىباشد تخصيص دادن وجوب ( وجوب مقدّمه ) به خصوص آنچه كه قصد شده باشد با آن توصّل را از مقدّمه ، بدون مخصّص ( بدون دليل ) ، پس بفهم .
نكات دستورى و توضيح واژگان
الثّانى انّه قد انقدح ممّا هو . . . صحّتها . . . بها . . . بها . . . غاياتها : كلمهء « الثّانى » مبتدا و مقصود از آن « التّذنيب الثّانى » بوده و عبارت « انّه الخ » تأويل به مصدر رفته و خبر مىباشد و ضمير در « انّه » به معناى شأن بوده و ضمير « هو » به ماء موصوله به معناى بيان و تقرير و همهء ضمائر مؤنث به طهارات برگشته و كلمهء « صحّتها » فاعل براى « انقدح » مىباشد .
قصد القربة فيها امرها الغيرىّ . . . ممّا لا بدّ منه فى وقوعها صحيحة : ضمائر مؤنّث به طهارات و ضمير در « منه » به ماء موصوله به معناى قصد برگشته و كلمهء « صحيحة » تميز براى نسبت در « وقوعها » مىباشد .
لا يكاد يمتثل . . . الى الغير . . . يصير . . . هذا القصد . . . هو الملاك . . . امرها . . . بها : ضمير نايب فاعلى در « يمتثل » و ضمير در « يصير » به امر غيرى و ضمير « هو » به قصد توصّل به غير و ضماير مؤنّث به مقدّمه برگشته و مقصود از « الغير » ذو المقدّمه و مقصود از « هذا القصد » قصد توصّل به غير مىباشد .
و هذا هو السّرّ . . . لا ما توهّم من . . . انّما تكون . . . هذا العنوان : ضمير « هو » به مشاراليه « هذا » توصّل به غير ، ملاك براى واقع شدن مقدّمه به نحو عبادت بوده برگشته و ضمير نايب فاعلى در « توهّم » به ماء موصوله كه « من انّ الخ » بيانش بوده و ضمير در « تكون » به مقدّمه برگشته و مقصود از « هذا العنوان » عنوان مقدّميّت مىباشد .