« كذلك » اوّلى ، همچون امر نفسى بوده و مشار اليه دوّمى ، به قصد قربت مىباشد .
لا باقتضاء امرها الغيرىّ . . . وجه لزوم اتيانها عبادة انّما هو الخ : يعنى « لا يكون باقتضاء الخ » و ضمير در « امرها » و در « اتيانها » به طهارات و ضمير « هو » به لزوم اتيان طهارات به نحو عبادت برگشته و اين ضمير ، مبتدا بوده و خبرش جمله « لا يحصل الّا الخ » بوده و اين مبتدا و خبر نيز خبر براى « وجه لزوم » مىباشد .
لا يحصل الّا . . . من بين مقدّماتها ايضا . . . و فيه ايضا انّه . . . عليها : ضمير در « لا يحصل » به غرض در غايات و در « مقدّماتها » به غايات و در « فيه » و در « انّه » به « ثانيهما » تفصّى دوّم و در « عليها » به طهارات برگشته و مقصود از « ايضا » اوّلى ، مثل غايات و از دوّمى ، مثل تفصّى اوّل مىباشد .
و امّا ما ربّما قيل . . . من الالتزام بامرين احدهما كان . . . و الثّانى باتيانه الخ : ضمير نايب فاعلى در « قيل » به ماء موصوله كه « من الالتزام » بيان آن بوده برگشته و ضمير در « احدهما » به « امرين » و در « كان » به « احدهما » و در « باتيانه » به عمل برگشته و مقصود از « الثّانى » امر دوّم مىباشد .
لا يكاد يجزى . . . اعتبارها . . . اذ لو لم تكن بنفسها . . . لغاياتها : ضمير در « لا يكاد » به « ما قبل » برگشته و اين عبارت ، جواب براى « امّا » بوده و ضمير در « اعتبارها » به قصد اطاعت برگشته و تأنيث ضمير به اعتبار مضاف اليه « قصد » بوده و ضمير در « لم تكن » و « بنفسها » و در « لغاياتها » به طهارات برمىگردد .
لا يكاد يتعلّق بها . . . متعلّق بذاتها ليتمكّن به الخ : كلمهء « متعلّق » صفت براى « طلب آخر » بوده و ضمير در « بها » و در « بذاتها » به طهارات و در « به » به طلب ديگر برمىگردد .
هذا مع انّ فى هذا الالتزام ما فى تصحيح . . . على ما عرفته الخ : كلمهء « هذا » به معناى « خذ ذا » بوده و مشار اليه « ذا » اشكال يادشدهء اوّل بوده و جار و مجرور « فى هذا الالتزام »
نهاية الوصول ( شرح فارسى كفاية الأصول ) ( فارسى ) — صفحة 261
مساهمون: حسن سيد اشرفى
ص٢٦١