« فيه » به « احدهما » تفصّى اوّل و در « بها » به طهارتها و در « لا يقتضى » به « ذلك » اوّلى كه مشاراليهاش ، قصد امر غيرى به خاطر قصد عنوان مأخوذ در طهارتها بوده برگشته و مشاراليه « كذلك » دوّمى ، قصد وجوب غايى بوده و مقصود از « فيه » يعنى « و الاشكال ثابت فيه مضافا الخ » .
لامكان . . . عناوينها الّتى تكون . . . بنحو آخر و لو به قصد امرها الخ : ضمير در « عناوينها » و در « تكون » و در « امرها » به طهارات برگشته و جار و مجرور « بنحو آخر » متعلّق به « الإشارة » بوده و مقصود از « و لو به قصد الخ » يعنى « و لو كانت الاشارة الى عناوينها به قصد امرها وصفا » مىباشد .
بل كان الدّاعى . . . بكونها مأمورا بها شيئا آخر غير امرها : ضمير در « بكونها » به حركات خاصّه و در « امرها » به طهارات برگشته و كلمهء « شيئا » خبر براى « كان » بوده و كلمهء « آخر » صفت براى « شيئا » مىباشد .
غير واف . . . المثوبة عليها . . . ثانيهما ما محصّله انّ لزوم . . . انّما يكون : كلمهء « غير واف » يا خبر براى « انّ » كه با ضمير اسمش كه به « احدهما » تفصّى اوّل برگشته ، يعنى « انّه غير واف » و اين عبارت نيز مفعول براى فعل محذوف به قرينهء « مضافا » مىباشد . يعنى « اضيف مضافا انّه غير واف » و يا گفته شده است كه نايب فاعل براى « مضافا » بوده و اشاره به اشكال دوّم مصنّف به تفصّى اوّل بوده و ضمير در « عليها » به طهارات و در « ثانيهما » به « وجهين » و در « محصّله » به ماء موصوله به معناى بيان و در « يكون » به لزوم برمىگردد .
بغاياتها كما لا يكاد يحصل . . . بموافقته كذلك لا يحصل ما لم يؤت بها كذلك : ضمير در « بغاياتها » به طهارات و در « يحصل » و « لا يحصل » به غرض يعنى غرض از امر نفسى به غايات طهارات و در « بموافقته » به امر نفسى و در « بها » به طهارات برگشته و مشار اليه
نهاية الوصول ( شرح فارسى كفاية الأصول ) ( فارسى ) — صفحة 260
مساهمون: حسن سيد اشرفى
ص٢٦٠