فمعه : ضمير در « معه » به « ذاك الشّرط » برمىگردد .
كيف يترشّح عليه الخ : ضمير در « عليه » به شرط ياد شده برمىگردد .
و يتعلّق به الطّلب : ضمير در « به » به شرط ياد شده برمىگردد .
و هل هو الّا الخ : ضمير در « هو » به طلب برمىگردد .
نعم على مختاره : ضمير در « مختاره » به شيخ رحمه اللّه برمىگردد .
لو كانت له : ضمير در « له » به واجب مشروط برمىگردد .
غير معلّق عليها وجوبه : كلمهء « غير » صفت براى « مقدّمات وجوديّه » بوده و اضافه به بعدش شده و ضمير در « عليها » به مقدّمات « وجوديّه » و در « وجوبه » كه نايب فاعل براى « معلّق » بوده به واجب برمىگردد .
لتعلّق بها الخ : ضمير در « بها » به مقدّمات وجوديّه برگشته و اين عبارت نيز جواب براى « لو كانت الخ » مىباشد .
على تقدير اتّفاق الخ : مقصود از « اتّفاق » حاصل شدن مىباشد .
و ذلك : مشار اليه « ذلك » تعلّق گرفتن طلب در حال به مقدّمات وجوديّهء واجب مشروط در صورتى كه مقدّماتى كه وجوب واجب معلّق برآن نبوده مىباشد .
على ذلك حالىّ : مشار اليه « ذلك » مختار شيخ رحمه اللّه در واجب مشروط مىباشد .
انّما هو استقبالىّ : ضمير « هو » به واجب برمىگردد .
كما يأتى الخ : ضمير در « يأتى » به نظر شيخ يعنى وجوب حالى ذى المقدّمه و استقبالى بودن واجب در آينده برمىگردد .
على مختاره : ضمير در « مختاره » به شيخ برمىگردد .
هو بعينه : ضمير « هو » و در « بعينه » به واجب مشروط برمىگردد .
ما اصطلح عليه : ضمير در « عليه » به ماء موصوله برمىگردد .
من المعلّق : كلمهء « من » با بعدش ، بيان ماء موصوله مىباشد .
هذا فى غير المعرفة و التعلّم : مشار اليه « هذا » دخول مقدّمات وجوديّهء واجب مطلق و
نهاية الوصول ( شرح فارسى كفاية الأصول ) ( فارسى ) — صفحة 120
مساهمون: حسن سيد اشرفى
ص١٢٠