برمىگردد .
فانّ معنى عدم ثبوتها عدم حرمة الخ : ضمير در « ثبوتها » به غيبت برمىگردد .
فانّ كلّ ذلك معناه الخ : ضمير در « معناه » به « ذلك » كه مشاراليهاش ، تركيبها بوده برمىگردد .
بعنوان يصحّ انطباقه على الحكم : ضمير در « انطباقه » كه فاعل « يصحّ » بوده به « عنوان » برگشته و جمله « يصحّ الخ » صفت براى « عنوان » مىباشد .
حكم ينطبق عليه هذا العنوان : ضمير در « عليه » به حكم برگشته و جملهء « ينطبق الخ » صفت براى « حكم » مىباشد .
ليست مجملة فى حدّ انفسها : ضمير در « ليست » و در « انفسها » به « هذه الجمل » برمىگردد .
و قد يتّفق لها أن تكون اذا تجرّدت الخ : ضمير مؤنّث در « لها » و « تكون » و « تجرّدت » به « هذه الجمل » برمىگردد .
الّتى تعيّن انّها لنفى . . . او لنفيها ادّعاء : ضمير در « تعيّن » به قرينه و ضمير در « انّها » به « هذه الجملة » ضمير در « لنفيها » به ماهيّت برمىگردد .
و منها : ضمير در « منها » به مواضع مشكوك برمىگردد .
ممّا اسند الحكم فيها . . . الى العين : ضمير در « فيه » به ماء موصوله به معناى جملات برگشته و جار و مجرور « الى العين » متعلّق به « اسند » مىباشد .
فقد قال بعضهم باجمالها : ضمير در « بعضهم » به اصوليّون و در « باجمالها » به جملات برمىگردد .
لا يصحّ الّا الخ : ضمير در « لا يصح » به اسناد برمىگردد .
لتعلّق الحكم بها بل يستحيل : ضمير در « بها » به اعيان و ضمير در « يستحيل » به تعلّق
نهاية الإيصال ( شرح فارسى أصول الفقه ) ( فارسى ) — صفحة 664
مساهمون: حسن سيد اشرفى
ص٦٦٤