مىباشد .
لانّه لا يكون مجرّد ذلك بيانا لكونه الخ : ضمير در « لانّه » به معناى شأن بوده و ضمير در « لكونه » به قدر متيقّن برگشته و مشاراليه « ذلك » وجود قدر متيقّن در مقام محاوره مىباشد .
فانه يجوز ان يكتفى . . . تمام موضوعه : ضمير در « فانّه » و « يكتفى » به متكلّم و ضمير در « موضوعه » به حكم برمىگردد .
ما دام انّه ليس له غرض . . . بتمامه : ضمير در « انّه » به معناى شأن بوده و ضمير در « له » به متكلّم و ضمير در « بتمامه » به موضوع برمىگردد .
اى ان يفهم ما هو تمام الموضوع : ضمير در « يفهم » به مخاطب و ضمير « هو » به ماء موصوله بهمعناى موضوع برمىگردد .
و بذلك : مشاراليه « ذلك » اكتفاء به قدر متيقّن مىباشد .
و يمتثل فى الموضوع الواقعيّ لانّه هو المفهوم عنده : ضمير در « لانّه » و ضمير « هو » به موضوع واقعى و ضمير در « عنده » به مخاطب برمىگردد .
ان يفهم انّ الّذى فعله هو الخ : ضمير در « يفهم » و ضمير فاعلى در « فعله » به مخاطب و ضمير مفعولى در « فعله » به ماء موصوله به معناى موضوع و ضمير « هو » به « ما فعله » يعنى موضوع انجام داده شده برگشته و عبارت « ان يفهم الخ » تأويل به مصدر رفته و فاعل براى « لا يجب » مىباشد .
او الموضوع اعمّ منه و من غيره : ضمير در « منه » و « غيره » به « ما فعله » برمىگردد .
هو لحم الغنم و كان هو تمام موضوعه : ضمير « هو » اوّلى به قدر متيقّن و ضمير « هو » دوّمى به « لحم الغنم » و ضمير در « موضوعه » به حكم مولى برمىگردد .
نهاية الإيصال ( شرح فارسى أصول الفقه ) ( فارسى ) — صفحة 578
مساهمون: حسن سيد اشرفى
ص٥٧٨