لانّه لا شيوع الخ : ضمير در « لانّه » به معناى شأن بوده و اين جمله ، جواب براى « عند ما » مىباشد .
ان يسمّى العلم الشخصي مطلقا : كلمهء « العلم » مفعول اوّل و كلمهء « الشخصي » صفت آن و كلمهء « مطلقا » مفعول دوّم براى « يسمّى » مىباشد .
فانّه اذ الخ : ضمير در « فانّه » به معناى شأن مىباشد .
و لم يقيّد الحكم : ضمير در « يقيّد » به آمر برمىگردد .
هنا او هذا الحكم بمجموعه : مشاراليه « هنا » كلام يادشده و ضمير در « بمجموعه » به « هذا الكلام » برمىگردد .
يصحّ ان نصفه : ضمير در « نصفه » به لفظ محمّد برگشته و اين عبارت ، خبر براى « انّ » و عبارت « انّ الخ » تأويل به مصدر رفته و مفعول براى « نعرف » و عبارت « ان نعرف الخ » تأويل به مصدر رفته و مفعول براى « نستطيع » مىباشد .
و ان لم يكن له شيوع : ضمير در « له » به لفظ محمّد برمىگردد .
باعتبار معناه الموضوع له : ضمير در « معناه » به لفظ محمّد برگشته و كلمهء « الموضوع له » صفت براى « معناه » مىباشد .
بما له معنى شايع فى جنسه : ضمير در « له » به ماء موصوله به معناى لفظ و ضمير در در « جنسه » به معنا برمىگردد .
و نحوه : ضمير در « نحوه » به اسم جنس برمىگردد .
و كذلك : مشاراليه « كذلك » همچون اعلام شخصى و معرّف به لام عهد مىباشد .
انّ العامّ لا يسمّى مطلقا : ضمير نايب فاعلى در « لا يسمّى » به عامّ برگشته و كلمهء « مطلقا » مفعول دوّم مىباشد .
نهاية الإيصال ( شرح فارسى أصول الفقه ) ( فارسى ) — صفحة 452
مساهمون: حسن سيد اشرفى
ص٤٥٢