تخطي إلى المحتوى الرئيسي

نهاية الإيصال ( شرح فارسى أصول الفقه ) ( فارسى ) — صفحة 438

مساهمون:

ص٤٣٨
لما تقدّم من انّ الخ : ضمير در « تقدّم » به ماء موصوله برگشته و كلمهء « من الخ » بيان ماء موصوله مىباشد . و لا يدلّ فى نفسه : ضمير در « يدلّ » و « نفسه » به عامّ برمىگردد . بعناوينها الاوّليّة : ضمير در « بعناوينها » به اشياء برمىگردد . كانت دلالته على هذا النّحو : ضمير در « دلالته » به عامّ برگشته و مقصود از « هذا النّحو » واقعى بودن حكم عامّ مىباشد . و الّا : يعنى « و ان لم تكن دلالته على هذا النّحو » . ليست كذلك : ضمير در « ليست » به عمومات وارده در شريعت برگشته و مشاراليه « كذلك » بيانگر حكم واقعى بودن مىباشد . فلا يقلّل . . . فى نفسه : ضمير در « فلا يقلّل » به احتمال نسخ و در « نفسه » به ظهور خاصّ برمىگردد . لانّه اقوى فى نفسه : ضمير در « لانّه » و « نفسه » به خاصّ برمىگردد . كما لا يرفع حجّيّته : ضمير در « لا يرفع » به احتمال نسخ و در « حجّيّته » به خاصّ برمىگردد . فيما هو ظاهر فيه : ضمير « هو » به خاصّ و در « فيه » به ماء موصوله به معناى حكم برمىگردد . فلا يخرجه عن كونه : ضمير فاعلى در « فلا يخرجه » به احتمال نسخ و ضمير معفولى در آن و ضمير در « كونه » به خاصّ برمىگردد . فيقدّم عليه لانّه . . . نفسه : ضمير نايب فاعلى در « يقدّم » و ضمير در « لانّه » و « نفسه » به