بعدم تقديم احدهما الخ : ضمير در « احدهما » به عامّ و مفهوم برمىگردد .
و فصّل بعضهم . . . عليها : ضمير در « بعضهم » به علما و در « عليها » به تفصيلات كثيرة برمىگردد .
انّه لمّا كان الخ : ضمير در « انّه » به معناى شأن مىباشد .
ليس من القوّة . . . يبلغ درجة الخ : ضمير در « ليس » و « يبلغ » به ظهور مفهوم مخالف برمىگردد .
فى انّه اقوى . . . فيقدّم عليه : ضمير در « انّه » و ضمير نايب فاعلى در « يقدّم » به ظهور مفهوم مخالف و در « عليه » به عامّ برمىگردد .
او إنّهما متساويان : ضمير در « إنّهما » به عامّ و مفهوم مخالف برمىگردد .
فلا يقدّم احدهما : ضمير در « احدهما » به عامّ و مفهوم مخالف برمىگردد .
او انّ ذلك يختلف : ضمير در « يختلف » به « ذلك » كه مشاراليه آن ، اقوى بودن هركدام بوده برمىگردد .
لمّا كان اخصّ : ضمير در « كان » به مفهوم برمىگردد .
فهو قرينة : ضمير « هو » به مفهوم برمىگردد .
تقدّم على ذى القرينة : ضمير نايب فاعلى در « تقدّم » به قرينه برمىگردد .
و تكون مفسّرة لما يراد الخ : ضمير در « تكون » به قرينه و ضمير نايب فاعلى در « يراد » به ماء موصوله به معناى معنا برمىگردد .
نهاية الإيصال ( شرح فارسى أصول الفقه ) ( فارسى ) — صفحة 396
مساهمون: حسن سيد اشرفى
ص٣٩٦