انّه يدلّ الخ : ضمير در « انّه » و در « يدلّ » به دليل برمىگردد .
لانّه لمّا دلّ الخ : ضمير در « لانّه » و « دلّ » به دليل برمىگردد .
فلئن لم يصحّ الخ : ضمير در « لم يصحّ » به عقد برمىگردد .
انّ مثل هذا المفهوم إن ثبت : ضمير در « ثبت » به « هذا المفهوم » يعنى مفهوم موافق برمىگردد .
فانّه يخصّص العامّ : ضمير در « فانّه » و « يخصّص » به مفهوم موافق برمىگردد .
لانّه كالنّصّ او اظهر : ضمير در « لانّه » به مفهوم موافق برگشته و كلمه « اظهر » عطف بر « كالنّصّ » و خبر براى « لانّه » مىباشد . يعنى « لانّه اظهر » .
فيقدّم عليه : ضمير نايب فاعلى در « يقدّم » به مفهوم موافق و در « عليه » به عامّ برمىگردد .
و امّا التّخصيص الخ : مقصود از « التّخصيص » تخصيص عامّ مىباشد .
فمثاله قوله تعالى : ضمير در « مثاله » به تخصيص عامّ با مفهوم مخالف و در « قوله » به خداوند برمىگردد .
الدّالّ بعمومه الخ : كلمهء « الدّالّ » صفت براى « قوله » بوده و ضمير در « بعمومه » به « قوله » قول خداوند متعال برمىگردد .
هى . . . الدّالّة : ضمير « هى » مبتدا و به « آية اخرى » برگشته و خبرش آيهء
« إِنْ جاءَكُمْ
الخ » بوده و كلمهء « الدّالّة » صفت براى خبر يعنى « آيهء
إِنْ جاءَكُمْ
الخ » مىباشد .
ذلك العامّ : يعنى معتبر نبودن هر ظنّى .
و لا يجوز تخصيصه : ضمير در « تخصيصه » به عامّ برمىگردد .