الثّالث عدم الخ : كلمهء « الثّالث » مبتدا و بدل سوّم تفصيلى براى « اقوال » و كلمهء « عدم » خبر و اضافه به ما بعدش شده است .
ما يصلح ان يكون قرينة فى الكلام : ضمير در « يكون » به ماء موصوله برگشته و عبارت « ان يكون الخ » تأويل به مصدر رفته و فاعل براى « يصلح » مىباشد .
و هو عود الضّمير الخ : ضمير « هو » به ماء موصوله برمىگردد .
لا تجرى . . . فى جريانها : ضمير در « لا تجرى » به اصالة عدم استخدام و ضمير در « جريانها » به اصول لفظيّه برمىگردد .
فلا تجرى قطعا : ضمير در « لا تجرى » به اصول لفظيّه برمىگردد .
و لا مانع منها : ضمير در « منها » به اصالة العموم برمىگردد .
ان يتعيّن ارادة الخ : اين عبارت تأويل به مصدر رفته و فاعل براى « يلزم » مىباشد .
الثّابت له بنفسه : ضمير در « له » و « بنفسه » به بعض برمىگردد .
و لا علاقة بينهما : ضمير در « بينهما » به عود ضمير به بعض افراد عامّ و تعيّن پيدا كردن بعض افراد عامّ از عامّ برمىگردد .
تصرف ظهوره عن عمومه : ضمير در « تصرف » به قرائن و در « ظهوره » و « عمومه » به عامّ برمىگردد .
و اعتبر ذلك : مشاراليه « ذلك » نبودن علاقه بين اين دو بوده و كلمهء « اعتبر » به معناى « لحاظ كن » يا « آزمايش كن » مىباشد .
و اريد بذلك : مشاراليه « ذلك » جواز تقليد مىباشد .
فانّه واضح : ضمير در « فانّه » به معناى شأن مىباشد .
تقييد الحكم الاوّل بذلك : مشاراليه « ذلك » تقييد دوّمى مىباشد .
نهاية الإيصال ( شرح فارسى أصول الفقه ) ( فارسى ) — صفحة 372
مساهمون: حسن سيد اشرفى
ص٣٧٢