بوده و ضمير در « اوجب » به ماء موصوله به معناى دليل برمىگردد .
من العمومات الّتى لها مخصّص موجود الخ : ضمير در « لها » كه خبر مقدم بوده به عمومات برگشته و كلمهء « مخصّص » مبتداى مؤخّر و كلمهء « موجود » صفت آن بوده و موصول « الّتى » با جملهء صلهء بعدش ، صفت براى « العمومات » مىباشد .
لم يطّلع عليه من وصل اليه العامّ : ضمير در « عليه » به مخصّص و ضمير در « اليه » به « من » موصوله كه با جملهء صلهء بعدش ، فاعل براى « يطّلع » بوده برمىگردد .
بل الاجماع : يعنى « بل نقل الاجماع » .
و هو الحقّ : ضمير « هو » به عدم جواز برمىگردد .
و السّرّ فى ذلك : مشاراليه « ذلك » عدم جواز عمل به عامّ قبل از فحص و يأس مىباشد .
لما قدّمناه : ضمير مفعولى در « قدّمناه » به ماء موصوله به معناى مطالب يا توضيحات برمىگردد .
لانّه اذا كانت الخ : ضمير در « لانّه » به معناى شأن مىباشد .
فى بيان مقاصده ان يعتمد : ضمير در « مقاصده » و « يعتمد » به شارع برمىگردد .
فى عمومه : ضمير در « عمومه » به عامّ برمىگردد .
فانّه يكون ظهورا بدويّا : ضمير « فانّه » و « يكون » به ظهور عامّ برمىگردد .
اذا قصّر الخ : ضمير در « قصّر » به مكلّف برمىگردد .
امّا اذا بذل وسعه و فحص : ضمير در « بذل » و « وسعه » و « فحص » به مكلّف برمىگردد .
فى مظانّه حتّى حصل له الخ : ضمير در « مظانّه » به مخصّص و در « له » به مكلّف برمىگردد .
بعدم وجوده فله الاخذ الخ : ضمير در « وجوده » به مخصّص و در « له » به مكلّف برمىگردد .
نهاية الإيصال ( شرح فارسى أصول الفقه ) ( فارسى ) — صفحة 359
مساهمون: حسن سيد اشرفى
ص٣٥٩