فلا يزاحم حجّيّة العامّ فيه : ضمير در « يزاحم » به خاصّ و در « فيه » به اكثر مردّد برمىگردد .
انّها يد عادية او الخ : ضمير در « انّها » به يد مشكوكه برمىگردد .
فلا يعلم انّها الخ : ضمير در « انّها » به فتوا برمىگردد .
و لعلّ لها وجه آخر . . . محلّ ذكره : ضمير در « لها » به فتوا و در « ذكره » به وجه آخر برمىگردد .
شرح ( پرسش و پاسخ )
631 - بيان شبههء مصداقيّه با مثال چگونه بوده و اقوال در آن نسبت به تمسّك به عامّ در مصداق مشكوك چيست ؟ « 1 » ( قلنا : انّ الشّبهة . . . فى مثال اليد المشكوكة بالضّمان )
ج : مىفرمايد : قبلا هم گفتيم : شبههء مصداقيّه در جايى است كه فردى از افراد عامّ را شكّ داريم كه داخل در خاصّ شده يا نه ؟ در حالى كه خود مخصّص ، روشن بوده و اجمالى در آن
هامش
( 1 ) - براى روشن شدن موضوع بحث ، توجّه به نكات زير ضرورى است :
الف : در شبههء مصداقيّهء خاصّ ، مفهوم خاصّ مبيّن و روشن بوده و آنچه كه مجمل مىباشد ، مصداقى است كه نمىدانيم مصداق براى خاصّ بوده تا از تحت عامّ خارج باشد و يا مصداق براى خاصّ نبوده و تحت عامّ باقى مىباشد . مورد بحث در اينجا ، همين شبههء مصداقيّهء خاصّ مىباشد .
ب : بحث در شبههء مصداقيّهء عام نيست ، زيرا در شبههء مصداقيّهء عامّ مثل اينكه نمىدانيم « زيد » عالم است تا تحت عامّ « اكرم العلماء » قرار گيرد يا عالم نيست ، همهء علما اتّفاق نظر دارند كه تمسّك به عامّ در شبههء مصداقيّهء عامّ جايز نيست .
ج : مخصّص در شبههء مصداقيّه يا لفظى است يا لبّى . بحث فعلا در مخصّص لفظى است .
د : مخصّص لفظى در شبههء مصداقيّه نيز يا متّصل است يا منفصل .
در نتيجه ، بحث در اين مبحث در شبههء مصداقيّهء خاصّ كه مخصّص نيز لفظى بوده مىباشد كه بر دو قسم متّصل و منفصل است .