توضيحى براى ( مبيّنا ) مىباشد .
فخرج عن حكم العامّ : ضمير در « فخرج » به « هذا الفرد » برمىگردد .
ام لم يتّصف فهو الخ : ضمير در « لم يتّصف » و ضمير « هو » به « هذا الفرد » برمىگردد .
و هو الماء المشكوك تغيّره : ضمير « هو » به مثال متقدّم و ضمير در « تغيّره » كه نايب فاعل براى « المشكوك » بوده به ماء برمىگردد .
انّها يد عادية : ضمير در « انّها » به يد بر مال برمىگردد .
فى شمول العامّ لها : ضمير در « لها » به يد مشكوكه برمىگردد .
و هو قوله الخ : ضمير « هو » به عامّ برمىگردد .
لانّها يد عادية : ضمير در « لانّها » به يد در حديث شريف برمىگردد .
او خروجها منه لانّها الخ : ضمير در « خروجها » و « لانّها » به يد مشكوكه و ضمير در « منه » به عامّ برگشته و كلمهء « خروجها » عطف به « شمول العام » مىباشد . يعنى « او يشكّ فى خروجها منه لانّها الخ » .
لما دلّ : ضمير در « دلّ » به ماء موصوله به معناى دليل برمىگردد .
على عدم ضمان يد الامانة المخصّص الخ : كلمهء « المخصّص » صفت براى « عدم ضمان » مىباشد .
و لذا افتوا الخ : مشاراليه « ذا » جواز تمسّك به عام در شبههء مصداقيّهء بوده و ضمير در « افتوا » به علماى اقدم برمىگردد .
فيكون العامّ حجّة فيه : ضمير در « فيه » به مصداق مردّد برمىگردد .
ما لم يعارض الخ : ضمير نايب فاعلى در « يعارض » به عامّ برمىگردد .
و امّا انطباق عنوان الخاصّ عليه : ضمير در « عليه » به مصداق مردّد برمىگردد .
فلا يزاحم حجّيّة العامّ : ضمير در « يزاحم » به خاصّ برگشته و كلمهء « حجّيّة » مفعول و
نهاية الإيصال ( شرح فارسى أصول الفقه ) ( فارسى ) — صفحة 318
مساهمون: حسن سيد اشرفى
ص٣١٨