و تقريره : ضمير در « تقريره » به مضرب عنه برمىگردد .
و لا دلالة لها ايضا : ضمير در « لها » به بل برگشته و مقصود از « ايضا » همچون اضراب از روى غلط و غفلت مىباشد .
حينئذ : يعنى « حين اذ كانت بل للتّأكيد » .
فتدلّ على الحصر : ضمير در « تدلّ » به بل برمىگردد .
فيكون لها مفهوم : ضمير در « لها » به بل برمىگردد .
تدلّ على انتفاء مجيئه به غير الحقّ : ضمير در « تدلّ » به آيهء كريمه و ضمير در « مجيئه » به پيامبر اكرم ( ص ) برمىگردد .
و هناك : مشاراليه « هناك » بحث حصر مىباشد .
تدلّ على الحصر : ضمير در « تدلّ » به هيئات برمىگردد .
مع تقديمه : ضمير در « تقديمه » به مسند اليه برمىگردد .
ممّا هو مفصّل الخ : ضمير « هو » به ماء موصوله به معناى هيئات برگشته و كلمهء « من » در « ممّا الخ » بيان براى « ذلك » مىباشد .
منها الحصر : ضمير در « منها » به « هذه الهيئات » برمىگردد .
فى ظهورها : ضمير در « ظهورها » به هيئات برمىگردد .
تفصيل الكلام فيها لا يسعه الخ : ضمير در « فيها » به هيئات و ضمير مفعولى در « يسعه » به تفصيل كلام برمىگردد .
فانّ كلّ ما يدلّ على الحصر : ضمير در « يدلّ » به ماء موصوله به معناى كلمه يا هيئت برمىگردد .
فهو دالّ الخ : ضمير « هو » به ماء موصوله يادشده برمىگردد .
نهاية الإيصال ( شرح فارسى أصول الفقه ) ( فارسى ) — صفحة 178
مساهمون: حسن سيد اشرفى
ص١٧٨