فانّه لا يثبت فى ذمّته : ضمير در « فانّه » به معناى شأن بوده و ضمير در « ذمّته » به مقرّ برمىگردد .
لانّه يكون قد نفى العشرة الدّراهم : ضمير در « لانّه » و « يكون » و « نفى » به مقرّ برمىگردد .
كلّها الموصوفة تلك الدّراهم : ضمير در « كلّها » به « العشرة الدّراهم » كه « كلّها » تاكيد براى آن بوده برگشته و كلمهء « الموصوفة » نيز صفت « العشرة الدّراهم » بوده و كلمهء « تلك » نايب فاعل براى « الموصوفة » و كلمهء « الدّراهم » بدل يا عطف بيان « تلك » كه محلا مرفوع بوده مىباشد .
بانّها ليست بدرهم : ضمير در « بانّها » و « ليست » به « تلك الدّراهم » برگشته و « انّ » با اسم و خبرش ، تأويل به مفرد رفته و مجرور به « باء » و اين جار و مجرور ، متعلّق به « الموصوفة » مىباشد .
شرح ( پرسش و پاسخ )
541 - حصر داراى چند معنا مىباشد ؟ ( معنى الحصر . . . معنيان )
ج : مىفرمايد : حصر ، داراى دو معنا مىباشد .
542 - معناى اوّل حصر چه بوده و مقصود از مفهوم حصر در بحث اصول آيا همين معناى اوّل مىباشد ؟ ( 1 - القصر بالاصطلاح . . . « انّما انت منذر » )
ج : مىفرمايد : معناى اوّل حصر عبارت از قصر اصطلاحى است كه در علم بلاغت نزد علماى بلاغت معروف مىباشد . اعمّ از اينكه قصر صفت در موصوف باشد ، مثل « لا سيف الّا ذو الفقار و لا فتى الّا علىّ » يا از نوع قصر موصوف بر صفت باشد ، مثل « و ما محمّد الّا