برگشته و اين عبارت ، تأويل به مصدر رفته و فاعل « ينبغى » مىباشد .
هناك : يعنى مسئلهء سابق .
اذا كانت تشترك فى الاسم و الحقيقة : ضمير در « كانت » و « تشترك » به مسبّبات برمىگردد .
ان يكتفى عنها بوجود واحد لها : ضمير در « عنها » و « لها » به مسبّبات برگشته و اين عبارت ، تأويل به مصدر رفته و فاعل « يصحّ » مىباشد .
و هذه مسألة اخرى : مشاراليه « هذه » اكتفاء يا عدم اكتفاء به فعل واحد از مسبّبات متعدّد بوده و مؤنّث بودنش به اعتبار خبرش ، كلمهء « مسألة » مىباشد .
غير ما تقدّم : كلمهء « غير » صفت براى « مسألة اخرى » بوده و اضافه به ماء موصوله با صلهاش شده است .
تسمّى به مسأله تداخل المسبّبات : ضمير نايب فاعلى در « تسمّى » به مسألة اخرى برگشته و اين عبارت ، صفت براى « مسألة اخرى » مىباشد .
و هى من ملحقات الأولى : ضمير « هى » به مسئله تداخل المسبّبات برمىگردد .
و القاعدة فيها ايضا الخ : ضمير در « فيها » به مسبّبات متعدّده برگشته و مقصود از « ايضا » يعنى همچون اسباب متعدّده مىباشد .
و السّرّ فى ذلك : مشاراليه « ذلك » عدم تداخل مسبّبات مىباشد .
و ان أتى به الخ : ضمير در « به » به فعل واحد برمىگردد .
يحتاج الى الخ : ضمير در « يحتاج » به سقوط واجبات متعدّده با فعل واحد برمىگردد .
كما ورد الخ : ضمير در « ورد » به دليل خاصّ برمىگردد .
نهاية الإيصال ( شرح فارسى أصول الفقه ) ( فارسى ) — صفحة 106
مساهمون: حسن سيد اشرفى
ص١٠٦