خارج از وضع اين عجالهء موجزة الآغاز و الانجام است ، لذا بيان آنها را به مظانّ خودشان موكول نموده ، غير از دو تا و لكن بيان يكى از آنها را كه شمشير آن بزرگوار است و نزد اهل روزگار به ذوالفقار معروف است در نجمهء آتيه به طريق تفصيل متعرّض مىشويم .
[ ذوالفقار على ( ع ) به دست قائم ( عج ) ] 11 نجمة
بدان يازدهمى از مواريث انبيا كه هنگام خروج و ظهور حضرت بقيّة اللّه به آن جناب مىباشد ، شمشير حضرت رسول خدا صلّى اللّه عليه و إله است كه به ذوالفقار معروف است ؛ چنانكه در غيبت نعمانى « 1 » به اسناد خود از عبد اللّه بن سنان از حضرت باقر عليه السّلام روايت نموده كه فرمود : خداوند عالم ابا دارد مگر از اينكه وقت وقت قراردهندگان را خلاف گرداند و بيرق قائم ، بيرق رسول خدا صلّى اللّه عليه و إله است . سپس آن بزرگوار بيرق رسول خدا صلّى اللّه عليه و إله را به نحوى كه سابقا مذكور افتاد ، بيان مىنمايد ، همچنين پيراهن آن سرور را به نحوى كه در نجمهء سابق بيان گرديد ، بيان مىفرمايد و كذلك زره آن حضرت را بر وجهى كه در نجمهء مذكور به آن اشاره شد ، بيان مىفرمايد تا آنكه مىفرمايد : شمشير رسول خدا صلّى اللّه عليه و إله كه ذوالفقار باشد در كمر مباركش بسته است ، هشت ماه شمشير كشيده ، كافران و منافقان را به قتل مىرساند .
اوّلين كسانى كه آن حضرت به تعزير و تنبيهشان ابتدا مىكند ، طايفهء بنى شيبه مىباشد ، دستها و پاىهاى ايشان را قطع مىكند و از ديوار كعبهء معظّمه مىآويزد ، منادىاش ندا مىكند : ايشان دزدان خدا ؛ يعنى دزدان بيت اللّهاند . بعد از آن به امر قريش شروع مىنمايد ، پس دربارهء ايشان سواى كشيدن شمشير ، كار ديگرى نمىكند ، آن حضرت خروج نمىكند تا وقتى كه دو طغرا مكتوب در خصوص تبرّى نمودن از على عليه السّلام خوانده شود ؛ يكى در كوفه و ديگرى در بصره .
هامش
( 1 ) . الغيبة ، ص 289 .