برهنه بيرون آمده ، آن بزرگوار و اصحابش را تماما به قتل برسانند .
همچنين طعامى را كه براى آن سرور و اصحابش ترتيب داده بود ، زهرآلود نمود كه اگر از نشستن در صحن خانه و بالاى آن حفيره امتناع نمايند و كيد آنها درافتادن آن جناب و اصحابش در حفيرهء مزبور كارگر نشود ، لا اقل از طعامى كه مسموم است ، تناول نموده ، شهيد شوند .
جبرييل امين هردو كيد را از جانب ربّ العالمين به آن حضرت خبر داد و عرض كرد : خداوند مىفرمايد : به منزل عبد اللّه بن ابى برو و هر كجا تو و اصحابت را نشان مىدهد ، بنشينيد و هر غذايى كه نزد شما حاضر مىكند ، تناول فرماييد كه من شما را از كيد و شرّ او كفايت مىنمايم .
حضرت رسول صلّى اللّه عليه و إله با امير المؤمنين عليه السّلام و ساير صحابه وارد منزل عبد اللّه شدند ، آن ملعون آنها را بر نشستن در صحن خانه تكليف نمود . حضرت رسول صلّى اللّه عليه و إله با اصحابش تماما بالاى بساطى كه روى آن گودال افتاده بود ، نشستند . عبد اللّه تعجّب نمود چرا آنها در آن گودال نيفتادند ، گويا زير آن بساط ، زمين صعب و سخت است . چون عبد اللّه از اثر نمودن اين كيد مأيوس شد ، به احضار آن طعام مسموم امر نمود .
غذا را حاضر كردند ، حضرت رسول صلّى اللّه عليه و إله به امير المؤمنين عليه السّلام فرمود : اين طعام را به تعويذ نافعى معوّذ نما ! پس آن حضرت اين كلمات را بر آن غذا قرائت فرمود : « بسم اللّه الشّافي بسم اللّه الكافي بسم اللّه المعافي بسم اللّه الّذي لا يضرّ مع اسمه شيء و لا داء في الأرض و لا فى السّماء و هو السّميع العليم » « 1 » .
آن دو بزرگوار با تمام اصحابى كه در آن مجلس بودند ، از آن غذا تناول فرمود ، از آن مجلس بيرون آمده ، متفرّق شدند . عبد اللّه چون ديد آن طعام مسموم به آنها ضررى نرساند ، گمان كرد اشتباه نموده و در آن طعام زهر داخل نكردهاند ، پس به آن يهودى كه با شمشيرها جهت قتل حضرت رسول صلّى اللّه عليه و إله و اصحابش پنهان شده بودند ، امر نمود از زيادت آن طعام بخورند ، آنها مشغول خوردن از آن غذا شدند .
هامش
( 1 ) . مستدرك الوسائل ، ج 16 ، ص 306 .