زكريّا و بشارت به ورود خضر عليه السلام و الصلاة اشاره است .
مرتبه چهارم : يازده سفر است :
سفر اوّل : در تاريخ نسب اسباط و غير ايشان است .
سفر دوّم : مرامير داود پيغمبر است كه آنها صدوپنجاه مزمارند ، تمام آنها در طلبات از بارىتعالى و در ادعيّهاند .
سفر سوّم : قصّهء حضرت ايّوب است و در آن مباحثى كلامى مىباشد .
سفر چهارم : آثار حكميّه از حضرت سليمان عليه السّلام است .
سفر پنجم : در احكام احبار است .
سفر ششم : مشتمل بر نشايدى عبرانى از حضرت سليمان در مخاطبهء نفس و عقل مىباشد .
سفر هفتم : به جامع الحكمه خوانده شده و از حضرت سليمان است ، در آن حثّ و ترغيب بر طلب لذّات عقلى باقى و تحقير لذّات جسمى فانى است و به تعظيم خداى تعالى - جلّلت عظمته - و ترسانيدن بندگان از حضرت قدس او اشاره مىباشد .
سفر هشتم : به نوّاح خوانده شده و آن از ارميا عليه السّلام است ، در آن پنج مقاله به ترتيب حروف معجم است كه در بيت المقدّس به آنها ندبه نموده است .
سفر نهم : در آن سلطنت اردشير ذكر مىشود .
سفر دهم : از دانيال پيغمبر و در آن ، تفسير منامات و حال بعث و نشور است .
سفر يازدهم : از عزير نبىّ و در آن ، صفت عود نمودن قوم از ارض بابل به بيت المقدّس و بناى آن است .
اين ناچيز گويد : اين مجملى از چگونگى تورات به معنى الاعمّ از عهد قديم و عهد جديد يهوديان بود كه به تصديق خارج از ملّت اسلامى ، آنها كتب سماوى و صحف الهى نيستند ، بلكه از ملفّقات احبار آن طايفهء با جحود و انكارند .
العبقري الحسان في أحوال موالانا صاحب الزمان ( ع ) — صفحة 488
مساهمون: صادق برزگر بفرويى
ص٤٨٨