[ توبهء همچون يزيد و شمر ] 5 نجمة
اشكال هشتم : اگر رجعت حقّ باشد ، پس وقتى يزيد ، شمر ، ابن ملجم و امثال ايشان به دنيا رجوع نمايند ؛ چنانكه صريح اخبار است كه ما حضّ الأيمان و ما حضّ الكفر ، رجوع و از كردههاى خود در دار دنيا توبه مىكنند ؛ واجب است توبهء آنان به ذروهء قبولى افتد و مطيع امر امام شوند ، پس در اين هنگام بر شما طايفهء اماميّه واجب است آنها را درست بدانيد و چون چنين باشد ، الآن نمىتوانيد آنها را لعنت نماييد و در دار دنيا از ايشان بىزارى جوييد ، زيرا ممكن است آنها در زمان رجعت از دوستان و مواليان شما باشند و اگر بگوييد ايشان از قبولى توبه مأيوس شدهاند ، پس توبه دربارهء ايشان احتمال داده نمىشود ؛ مىگوييم : دواعى معصيت از ايشان مرتفع شده و لا سيّما با علم ايشان از تعذيب شدنشان تا وقت رجعت .
جواب اين اشكال در نجمهء دوازدهم برج نهم از كلام شيخ مفيد و توضيح صاحب رياض الشهاده بما لا مزيد عليه گذشته ، پس فايدهاى در اعادهء آن مترتّب نيست ، فارجع الى هناك ، در اينجا مزيدا بر آنچه آنجا ذكر شده ، مىگوييم : بر فرض كه امثال يزيد ، شمر و ابن ملجم هنگام رجوع به دنيا ، توبه نمايند ، امّا آن از روى صدق و راستى و تنبّه ايشان در زمان رجعت از جواز توبه نيست و رفتن اسباب عناد و نفاق با معصومين امجاد و معاينهء عذاب و پشيمانى از آنچه در دنيا نمودهاند ، زيادتر ، بيشتر و شديدتر از آن چيزى است كه در روز قيامت به آنها مىشود ، حال آنكه خداوند متعال از حال آنها با معاينهء آن عذابها خبر مىدهد :
وَ لَوْ تَرى إِذْ وُقِفُوا عَلَى النَّارِ فَقالُوا يا لَيْتَنا نُرَدُّ وَ لا نُكَذِّبَ بِآياتِ رَبِّنا وَ نَكُونَ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ
« 1 » .
خداوند به احوال مخلوقات و به آن چيزىكه مخلوقاتش به آن مبتلا مىشوند ، عليم است ، آنها را تكذيب بقوله فرموده :
بَلْ بَدا لَهُمْ ما كانُوا يُخْفُونَ مِنْ قَبْلُ وَ لَوْ
هامش
( 1 ) . سوره انعام ، آيه 27 .