دوباره به دنيا رجوع نمايد ، همانا روز موتش نه روز اوّل آخرت است و نه روز آخر دنيا ، بلكه آن روز به مثابهء وسط دنياى او است .
جواب : بر فرض روايت بودن اين مضمون ، مراد از اوّلين روز آخرت بودنش ، بر سبيل مجاز و تجوّز است ، كما لا يخفى .
يا آنكه مىگوييم : مراد از آخرت ، آخرت به معنى الاعمّ است كه شامل دار رجعت هم هست ، پس اشكالى وارد نيست .
اشكال هفتم : آن منافى با تكليف است ، زيرا شرط تكليف ، مختار بودن مكلّف است ، نه ملجا بودن و هرگاه حضرت قائم عليه السّلام زمين را پر از عدلوداد نمايد ، مكلّف در آنوقت به ترك معاصى و فعل طاعات ملجا مىشود و اين منافى با تكليف است كه شرط آن مختار بودن مكلّف است ، نه ملجا بودن .
جواب : هرگاه قائم و آباى طاهرين او ، از اقامهء دين متمكّن شوند ، تا آنكه زمين پر از عدلوداد شود ، قيامشان باعث الجاى مكلّف بر فعل طاعات و ترك معاصى به درجهاى كه قادر بر غير اين نباشد ، نمىشود ، بلكه آن بزرگوار مكلّف را به ملازمت امتثال اوامر و اجتناب از معاصى مىخواند و قتل آنكه اينها را قبول نكند ، لطفى براى مكلّف است كه آن را بيرون از اختيار نمىكند و در آن حال به فاعل مختار بودن خود نيز باقى است ؛ چنانكه حضرت رسول صلّى اللّه عليه و إله با مشركين جهاد فرمود ، مردان آنها را به قتل آورد ، زنان و فرزندانشان را اسير نمود و آنها را به قبول شهادتين ملزم كرد ، مع ذلك آنها بهواسطهء ديدن اين رفتار از آن بزرگوار ، از فاعل مختار بودن بيرون نرفتند و رفتارهاى آن سرور موجب الجا و اضطرار آنان به قبول اسلام نشد ؛ حكم زمان پيغمبر با زمان قيام قائم - عجل اللّه تعالى فرجه - يكى است و آنچه دربارهء مكلّفين زمان پيغمبر جواب مخالف است ، جواب ما دربارهء مكلّفين در زمان ظهور و رجعت ائمّهء طاهرين و طريق الحق است و الحمد للّه واضح و سبيل الهدى منير لائح .
العبقري الحسان في أحوال موالانا صاحب الزمان ( ع ) — صفحة 817
مساهمون: صادق برزگر بفرويى
ص٨١٧