مىكند توبهء مخالفان مقبول نمىشود و اين سخن ساقط و باطل مىگرداند چيزى را كه سائل به آن اعتماد نموده .
[ شرح حديث « ليس منّا » ] 3 نجمة
بدانكه شيخ - عليه الرّحمه - در كتاب ارشاد در مقام ذكر علامتهاى ظهور قائم گفته كه پارهاى مردگان از قبرها برانگيخته مىشوند و به دنيا برمىگردند پس يكديگر را مىشناسند و همديگر را زيارت مىكنند و ديدن مىنمايند و در مسايل سرويّه و آن رسالهاى است از شيخ - قدّس اللّه روحه - از معنى حديثى كه از امام جعفر صادق عليه السّلام در خصوص رجعت روايت شده پرسيده شده كه چيست معنى قول آن حضرت : « ليس منّا من لم يقل بمتعتنا و يؤمن برجعتنا » يعنى از ما نيست كسى كه به متعهء ما قايل نشود و به رجعت ما اعتقاد ننمايد ؛ آيا آن رجعت زنده كردن مردگان است در دنيا پيش از روز قيامت كه به مؤمنان اختصاص دارد يا به غير ايشان مانند ظالمان و جبّاران مخصوص است ؟
پس شيخ - عليه الرّحمه - بعد از جواب دادن از متعه نوشت كه امّا قول آن حضرت كه هركه به رجعت ما قايل نشود از ما نيست ، پس آن حضرت اراده كرده از اين رجعتى كه اعتقاد به آن مختصّ به آل محمد است و آن اين است كه خداى تعالى قومى را از امّت محمد بعد از مردنشان پيش از روز قيامت زنده مىگرداند نه اينكه رجعت به آل محمد منحصر و مخصوص است و اين مذهبى است كه به آل محمد اختصاص دارد و قرآن مجيد بر آن شاهد است چنانكه در مقام ذكر حشر اكبر كه روز قيامت است فرموده
وَ حَشَرْناهُمْ فَلَمْ نُغادِرْ مِنْهُمْ أَحَداً
« 1 » يعنى ايشان را زنده مىگردانيم و احدى را باقى نمىگذاريم و در خصوص حشر اكبر رجعت پيش از روز قيامت است
هامش
( 1 ) . سورهء كهف ، آيه 47 .