مىشد ، تا آنكه به شموييل رسيد . بنى اسراييل هنگام محاربه اين تابوت را به منزلهء رايت و علم پيش لشكر قرار مىدادند و به واسطهء سكينهاى كه در آن بود بر دشمن ظفر مىيافتند .
گفتهاند سكينه جانورى به اندازهء گربه بود و دو چشم مانند مشعل افروخته داشت كه كسى قوّت ديدن آن را نداشت . از جناب امير المؤمنين عليه السّلام منقول است كه روى آن مشابه روى انسان بود و دو بال داشت ، وقت كارزار از تابوت بيرون مىآمد و مانند بادى كه سخت بوزد ، بر روى دشمنان مىجست و آنها را متفرّق مىساخت ، لذا بنى اسراييل هميشه اين تابوت را در پيش صف لشكر قرار مىدادند .
گويند صورت او از زبرجد و سرو دنبالش ، مانند سرو دنبال گربه بود و دو بال داشت ، در وقت جهاد فريادى مىكرد و بر روى دشمن مىجست و نزد بعضى ، مراد به سكينه ، تورات موسى عليه السّلام بود ، هرگاه موسى عليه السّلام مقاتله مىكرد ، آن را پيش خود مىگذاشت ؛ بنى اسراييل مطمئن مىشدند و از جنگ نمىگريختند .
گويند : مراد به تابوت ، قلب و سكينه آنچه از علم و اخلاص و ذكر اللّه الذى تطمئن اليه القلوب در او است و اتيان سكينه بر قلب ، عبارت است از اينكه قلب را بعد از اينكه خالى از علم و وقار بود ، مقرّ اينها قرار داد .
[ بيان محقّقين بر سكينه ]
جوهرة ثمينة في اطلاقات السّكينة قال بعض المحقّقين على ما في روح البيان السّكينة تطلق على ثلاثة اشياء بالأشتراك اللفظى :
اوّل : ما اعطى بنو اسرائيل فى التابوت ، كما قال اللّه تعالى :
إِنَّ آيَةَ مُلْكِهِ أَنْ يَأْتِيَكُمُ التَّابُوتُ
« 1 » فيه سكينة من ربّكم قال المفسّرون : هي ريح ساكنة تخلع قلب العدوّ بصوتها رعبا إذا التقى الصّفّان و هي معجزة لأنبيائهم و كرامة لملوكهم .
هامش
( 1 ) . سوره بقره ، آيه 248 .